De lezer moet mij bovenstaande verzuchting, die misschien te maken heeft met mijn achtergrond als zoon en kleinzoon van dierenartsen, maar vergeven. Het heeft te maken met een oplopende frustratie als het gaat over het politieke debat over tal van onderwerpen. Terwijl de polarisatie over vitale onderwerpen als immigratie, islam of EU en euro op de social media met de dag erger lijkt te worden, is het alsof de politiek daaraan bijdraagt door alle problemen en hun oplossingen te versimpelen tot niet-overbrugbare tegenstellingen.

Laten we als voorbeeld nemen, het debat over de euro. Een project dat al vanaf het begin werd bekritiseerd door monetaristen die er écht verstand van hadden, zoals de Amerikanen Friedman en Feldstein. Het gros van ons – mezelf incluis – liet zich in slaap sussen door de voordelen die er ontegenzeggelijk ook zijn bij de eenheidsmunt: het gemak van niet meer wisselen en de stabiliteit van een wereldwijde reservemunt. Maar gaandeweg en zeker toen de mede door de euro veroorzaakte economic bubble van de beginjaren van de euro zo rond 2008 ruw uiteenspatte werden de nadelen zichtbaarder; uitzichtloze massa-werkloosheid in het Zuiden en koopkrachtverlies in het Noorden. Hele generaties kwamen buitenspel te staan op de arbeidsmarkt en moeten zich terugvechten, nu het eindelijk iets beter gaat.

In de media werd er een interessant debat gevoerd over tal van oplossingen voor de eurocrisis. Ooit zijn ze op een rijtje gezet door DFT-goeroe Drs. Harry Geels. Zie onderstaande Euro Solution Matrix van Geels. Uit de matrix blijkt dat er heel wat opties zijn tussen de uitersten van enerzijds de eenheidseuro doorzetten en de EU federaliseren (wat de bedoeling is van de euro) en anderzijds een terugkeer naar een grote hoeveelheid nationale munten. Te denken valt aan The Matheo Solution, parallelle munten, euro holiday scenario’s, etc.

euro-solution-matrix

In de politieke arena is helaas niets te merken van een oplossingsgericht debat over de euro. De gevestigde partijen hebben hun prestige aan de eenheidseuro verbonden en willen niet eens serieus het debat aangaan over alternatieven, zeker niet nu de economie beter draait dankzij onconventioneel ECB-beleid (weer een economic bubble?). Hun tegenstrevers, de “populisten”, zijn net zo rigide. Voor hen is een terugkeer naar nationale munten de enig denkbare remedie.

Kennelijk werken politieke partijen zo. Ergens op een achterkamertje wordt een programma vastgesteld, waarover in sommige gevallen een congres mag stemmen, maar ook dat wordt grotendeels geregisseerd. Achter de achterkamertjes van VVD, CDA of D66 bevinden zich de achterkamertjes van Merkel en Draghi waar de échte beslissingen worden genomen. De “populisten” doen in wezen hetzelfde maar dan in tegengestelde richting.

Een écht debat, dat wil zeggen een debat waarin het probleem goed wordt gediagnosticeerd (o jee, ik klink weer als een dierenarts) en vervolgens verschillende oplossingen uit worden gelicht en doorgerekend, wordt bij voorbaat gesteriliseerd door deze werkwijze van de politiek. En wij simpele burgers verketteren elkaar op Twitter, want je bent een gutmensch of een patriot en daar tussenin zit weinig meer tegenwoordig.

Bij andere onderwerpen die ons sterk bezighouden zoals massa-immigratie of islamisering zie je een variant op hetzelfde schema. De gevestigde partijen hebben hun prestige decennialang gestoken in internationale constructies als de EU, de VN en de onafzienbare berg “mensenrechten” die hieraan verbonden zijn. Het heeft ons hulpeloos en weerloos gemaakt tegenover de negatieve effecten van massa-immigratie en de opkomst van een intolerante islam in West-Europa.

Moeten we dan maar alle moskeeën dicht gooien zoals de PVV wil of is er een ander, verstandiger startpunt? Ook hier zou je een oplossingsmatrix kunnen opstellen en proberen daar een zinnig debat over te voeren. En ook hier wordt een open debat over oplossingsrichtingen gesteriliseerd door de politiek die met tegenstellingen werkt: van het laat maar waaien van de gevestigde partijen (want godsdienst valt onder Artikel 6 van de Grondwet) tot aan de tegenstrevers die Europa islamvrij willen maken. Wat mij dan weer een gepasseerd station lijkt.

Nu ja, ik kan nog wel honderd voorbeelden verzinnen, maar de strekking zal de lezer duidelijk zijn. Ik ben dat gepolariseerde getetter zat en wil het hebben over de oplossingen van de grote problemen waarvoor wij staan. Als het niet kan mét de politiek, dan maar zonder!

Advertenties

3 gedachtes over “De politiek steriliseert het debat

  1. Polariseren gebeurt helaas veel te veel op Twitter. Kennelijk graaft iedereen zich in loopgraven. Laat Teunis ook eens zijn achternaam geven (als die echt is) of zijn reële tweetadres.
    Ik ben namelijk een strijd aangebonden met sociale media om te checken op fakenamen en anonymi. Jan Gajentaan is zijn echte naam en die van mij ook. Teunis hoeft zijn echte naam niet te geven, maar dan zit hij in ieder geval bij MIJ aan het verkeerde adres.

    Like

    1. Beste Hans Roodenburg, Teunis is mijn echte naam, maar omdat ik misschien nog wel eens ergens wil of moet solliciteren, heb ik liever niet dat mijn meningen dan vindbaar zijn. Twitteren doe ik in het geheel niet, want zoveel aandrang heb ik niet om overal mijn zegje over te doen. Bovendien kunnen anderen dat veel beter dan ik. Af en toe maak ik ergens gebruik van een reactiemogelijkheid, maar het staat u volkomen vrij mijn plempseltjes te negeren. Jan heeft natuurlijk wel mijn emailadres, dus voor hem ben ik niet anoniem.
      M.v.g.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s