Illustratie: tekening van Franck Sabattier via Wiki Commons

Al een tijdje volg ik de non-conformistische Franse professor Didier Raoult op Twitter en in de media. Raoult geniet inmiddels een wereldwijde bekendheid als voorvechter van het medicijn hydroxychloroquine in combinatie met azitromycine en zink, als behandelmethode voor Covid-19. De 68-jarige Raoult met zijn hippie-achtige uiterlijk is directeur van een research unit in Marseille en wetenschapper met een uitgebreide palmarès, maar is ook omstreden bij MSM en politici.

Knipsel

Controverse

Kern van de controverse is dat volgens Raoult’s tegenstanders hydroxychloroquine geen bewezen effect heeft op Covid-19 en het middel gevaarlijke bijwerkingen kan veroorzaken, met name hartklachten. Raoult stelt daar tegenover dat hydroxychloroquine zowel helpt in de beginfase om het virus te remmen (vandaar het belang om het zo vroeg mogelijk toe te dienen) maar ook in de eindfase bij zware gevallen helpt om het op hol geslagen immuunsysteem tot bedaren te brengen.

Bijwerkingen

In een lang interview voor de Franse televisie gaf Raoult afgelopen week een uitgebreide toelichting. Volgens Raoult is hydroxychloroquine een al decennia door vele miljoenen mensen gebruikt anti-malaria middel met heel weinig bijwerkingen, als je naar de grote getallen kijkt. Het inzetten van hydroxychloroquine bij Covid-19 heeft hij simpelweg overgenomen uit China, waar de eerste uitbraak plaatsvond.

Raoult geeft aan in het gesprek dat hij overrompeld is door de polarisatie en controverse rondom zijn persoon, maar besloten heeft zich er niets van aan te trekken. Volgens hem leidt het vroegtijdig inzetten van hydroxychloroquine tot ongeveer tweederde minder doden bij Covid-19 in vergelijking met andere behandelmethodes. Het is dus niet een wondermiddel of gamechanger, maar volgens Raoult simpelweg het beste dat nu voorhanden is en ook nog eens een relatief goedkoop middel.

Het rijke Westen ingehaald door de arme landen

Op de vraag waar de weerstand tegen hydroxychloroquine vandaan komt, antwoordt Raoult dat op de eerste plaats het rijke Westen risico-aversief is geworden omdat de bevolking niet meer gewend is aan oorlog of ziekte. Uit angst voor de (volgens hem kleine) kans op bijwerkingen, laat men liever patiënten in de beginfase onbehandeld. In het Verre Oosten of in Afrika zijn medici niet zo angstig en worden mensen sneller behandeld waardoor er daar, met uitzondering van Iran, minder doden vallen.

Daarnaast wijst Raoult erop dat de economische belangen in het Westen groot zijn om nieuwe, dure medicijnen te promoten. Op hydroxychloroquine zit geen patent meer, het middel kan overal spotgoedkoop geproduceerd worden. Dus heeft dit medicijn niet de voorkeur van de machtige pharma lobby. Het gevolg is vele onnodige doden.

Overigens, de tot nu toe gepubliceerde onderzoeken van zowel voor- als tegenstanders van hydroxychloroquine geven, voor zover ik dat kan beoordelen, nogal een vertekend beeld omdat er door beide “kampen” geschoven wordt zowel met de populatie die onderzocht wordt als met de peer groups. De uitkomsten leveren dan geen betrouwbaar beeld op. Het wachten is dus op een grootschalig onderzoek met twee vergelijkbare, even grote onderzoeksgroepen.

Kans op tweede golf op korte termijn lijkt gering

Prof. Raoult heeft zich al een aantal keer uitgesproken over de seizoensgevoeligheid van het coronavirus. Volgens hem verdwijnen dergelijke virussen in West-Europa normaliter in het voorjaar/zomer en hoewel we het niet zeker weten, lijkt de kans groot dat dit ook nu weer zal gebeuren. Raoult wijst erop dat de curve voor Covid-19 in vrijwel alle landen dalende is, los van het gevoerde beleid (lockdown of geen lockdown). Hij denkt dat het beleid wel van invloed kan zijn op de top van de curve (die lager ligt bij een streng beleid) maar niet op het bestaan van de curve als zodanig.

Ter illustratie: Denemarken mét lockdown heeft veel minder sterfgevallen dan Zweden zonder lockdown, maar in beide landen zien we nu een dalende trend qua nieuwe besmettingen.

Volgens Raoult is dit verschijnsel van seizoensgevoeligheid van virussen complex en is er geen sluitende wetenschappelijke verklaring voor. Luchtvochtigheid en temperatuur lijken de belangrijkste rol te spelen, maar virussen die bij ons verdwijnen in het voorjaar kunnen weer opduiken in landen waar het nóg warmer en vochtiger is. Raoult denkt dat dit te maken heeft met ecosystemen en leefpatronen, maar zegt dat het gissen is.

Raoult neemt aan als ervaringsgegeven dat virussen hier in West-Europa in het voorjaar en de zomer verdwijnen en hoewel we niet zeker weten of dit ook bij Covid-19 het geval zal zijn, is het tegenovergestelde (veronderstellen dat het virus niet weg gaat) volgens hem vooralsnog een fantasme. Uiteraard kan het virus al dan niet in gemuteerde vorm in de winter weer terugkomen, maar ook daarover is nu weinig te zeggen.

Besmettelijkheid

In het interview relativeert de professor de besmettelijkheid van het coronavirus. Sommige infectieziekten hebben een R (reproductiegetal) van wel 15 tot 18. Voor Covid-19 is dat gemiddeld 2,5 (nu in Nederland door verschillende maatregelen onder de 1 gebracht, JG). Ook op basis van deze cijfers verwacht Raoult niet dat Covid-19 zich anders zal gedragen dan andere coronavirussen of griepvirussen. Hoe naar het ook is voor de slachtoffers, de mortaliteit van Covid-19 mits dit op de juiste wijze wordt behandeld (wat dus lastig blijkt in het Westen) is weliswaar hoger dan bij de normale griep, maar ook weer niet extreem hoog.

Toekomst

Of Covid-19 werkelijk op zijn retour is zoals prof. Raoult verwacht (niet voorspelt!) zal de komende weken en maanden moeten blijken. Het lijkt mij nog veel te vroeg om dit tot uitgangspunt van het beleid te maken maar het tegenovergestelde, namelijk ervan uitgaan dat dit virus nog jaren bij ons zal blijven en wij daarom een permanente “anderhalve meter samenleving” nodig hebben, lijkt mij rijkelijk overdreven.

Eerst maar eens afwachten wat de komende weken ons brengen.

4 gedachtes over “Prof. Raoult acht kans op tweede golf coronavirus klein

  1. Mij lijkt hydroxychloroquine eerder een hulpmiddel, het middel dat het zink door de celwand laat trekken, en zink het geneesmiddel, het middel dat het virus neutraliseert. Misschien kan je daarover nog wat zeggen.

    Like

    1. Dat heb ik ook gehoord in het interview met huisarts Rob Elens, maar Raoult laat zich nooit uit over de rol van zink. Ik heb wel een keer in een grafiekje gevonden dat hij zink gebruikt. Maar bij hem ligt de nadruk toch meer op hydroxychloroquine, is mijn indruk.

      Like

      1. En dan hebben we nog dr. Zev Zele ko. O.a. in dit filmpje legt hij uit hoe het zit met zink. Hij heeft het ook nog over chloroquine en zink, dus zonder antibioticum, als profilacticum. Tsja, hoe moet je nou aan chloroquine komen. Zink gaat nog wel, geloof ik. En dan de juiste doseringen. Ik ben geen voorstander van zoiets bestellen op internet. Via de huisarts lijkt me de juiste weg. Maar durven onze huisartsen het rivm enzo te negeren? Probleem nummer 1 momenteel.

        Like

  2. Inderdaad. Daarom zijn de lotgevallen van huisarts Rob Elens wel interessant. Hij had een brief gestuurd aan de Inspectie en zou een gesprek krijgen dacht ik. Misschien zal OpinieZ collega Rutger van de Noort hem weer interviewen daarover. To be continued. Maar verwacht voorlopig geen doorbraak,

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s