Al enige tijd was de sfeer gespannen in het altijd zo vredige Café Europa aan de Binnengracht. De consumptie van het goudgele vocht was er niet minder om geworden, maar kroegbaas Jaap maakte zich zorgen dat de boel uit de hand zou kunnen lopen. De afgelopen weken waren er knallende ruzies geweest. Een handgemeen was op het nippertje voorkomen.

Het was allemaal begonnen met de komst van een drietal dat zich fel voorstander toonde van een federaal Europa met open grenzen. Boze tongen beweerden dat Joshua, Ewout en Dirk-Jan hun drankrekening lieten betalen door George Soros. Te meer omdat Joshua in zijn vorige stamkroeg heel andere verhalen had gehouden. Als daar fijntjes op werd gewezen in de discussies, brulde Dirk-Jan steevast “fascisten” en nam vervolgens zo’n grote slok bier dat hij achterover viel van zijn barkruk.

In een andere hoek van het café zaten Wierd en zijn trollen Arthur en Rob. Zij hadden weinig vertrouwen in de heilstaat Europa. Nu er sprake was van een Europees verbod op alcoholische versnaperingen, was hun animo nog minder. Wierd ging steeds inhoudelijk de discussie aan met Joshua, Ewout en Dirk-Jan, die hem uitmaakten voor Poetin-versteher. Om Wierd moreel te steunen schoten Arthur en Rob wel ’s een propje naar de overkant van de bar met een katapult voorzien van elastiekje, die Arthur altijd in zijn broekzak had zitten.

“Fascisten!” brulde Dirk-Jan en tuimelde weer van zijn kruk.

In de hoek van het café zaten drie keurige heren: Van den Brink, Boekestein en Canoy. Niemand wist hun voornamen. Door de trollen van Wierd werden ze Brinkie, Boekie en Cannie genoemd. De keurige heren maakten iedere avond bezwaar tegen de aanwezigheid van Wierd en zijn trollen in het café. Elke week diende Cannie een brief in bij kroegbaas Jaap (die deze meteen verscheurde) waarin hij verzocht het café alleen toegankelijk te maken voor aanhangers van de Europese superstaat met open grenzen.

“Fascisten!” brulde Dirk-Jan, maar dit keer wist niemand wie hij bedoelde.

Op vrijdagavond was het nóg lastiger voor kroegbaas Jaap om de orde te bewaken. Dat was de stapavond van Geert en Thierry. Zij hadden nog veel meer trollen dan Wierd. Ewout belde Sybren, want die had ook heel veel trollen en was dol op open grenzen. In een handomdraai zat Café Europa barstensvol met elkaar bestrijdende trollenlegers en deugguerilla’s.

Goed voor de drankomzet, dat wel, maar de sfeer werd er niet prettiger op. Pas toen iedereen sufgeluld was over de toekomst van Europa, vroeg Thierry of hij een stukje mocht spelen op de piano. Ineens was het stil in Café Europa. Zelfs Brinkie, Boekie en Cannie zaten instemmend te knikken. Juist toen de laatste noten melancholisch opgestegen waren, werd Dirk-Jan weer wakker.

“Fascisten!” brulde hij. Het was toch een bruine kroeg?

 

 

Afbeelding:  Frederick Barnard, “Discussing the War in a Paris Café” – a scene from the brief interim between the Battle of Sedan and Siege of Paris during the Franco-Prussian War
Bron: Wiki Commons

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s