Migratie. Migranten. Identiteit. Radicalisering.

We tetteren er heel wat over af, elke dag op Twitter en elders. En ja, ik laat me ook niet onbetuigd. Ik behoor tot het kamp van wat ik zelf zie als de immigratierealisten. De groep die vindt dat er na veertig jaar massa-immigratie een pas op de plaats moet worden gemaakt. Eerst maar eens de problemen oplossen. De achterstanden. De agressie. De radicalisering. De criminaliteit.

Natuurlijk, je moet het altijd individueel bekijken en dat doe ik ook, genoeg fantastische migranten, maar als we het hebben over migratiebeleid moet je nu eenmaal keuzes maken en dan zit ik op de lijn van wijlen professor Pim: je kunt niet dweilen met de kraan open.

Dus moeten we een pas op de plaats maken en eerst de problemen hier oplossen. Niet alleen in het belang van de autochtone, maar ook van de allochtone bevolkingsgroepen. Tot die tijd een zeer strikt immigratiebeleid, familiehereniging aan strenge eisen verbinden, niet alleen qua inkomen maar ook qua normen en waarden en inpasbaarheid van de nieuwkomer. Gooi er maar een ballotage-commissie tegen aan.

Kenniswerkers hebben we misschien nodig voor onze economie, maar alleen bij uitzondering toelaten en als het goed onderbouwd is.

Ik twitter wel eens over mijn eigen, inderdaad multiculturele gezin. Ik roep hier wel eens voor de grap dat ik het Coudenhove-Kalergi-plan hoogst persoonlijk heb doorgevoerd. Iemand twitterde naar aanleiding van een foto: zo, een migrantenfamilie?

Ik dacht er even over na en twitterde terug, naar waarheid: mijn kinderen zijn geboren in Nederland. Hun moeder is geboren in Suriname, toen het nog tot het Koninkrijk der Nederlanden behoorde. Ik gewoon in Amsterdam. Toen ik er over nadacht, realiseerde ik me dat zowel van mijn kant als die van mijn partner we allemaal geboren zijn in het Koninkrijk der Nederlanden (inclusief de overzeese gebiedsdelen dan), tot minstens tien generaties terug. Dus hoezo migranten? Nederlanders met een kleurtje.

Niet dat het mijn kinderen beter of anders zou maken dan migrantenkinderen. Ik vond het vooral leuk om te bedenken. Het gaat om het individu. En uiteindelijk zijn we allemaal migranten, als je maar ver genoeg terug gaat. De familie van mijn partner is een paar eeuwen terug uit Afrika weggehaald, naar Suriname gebracht als slaaf maar daar hadden ze niet zo’n zin in. Haar etnische groep, de marrons, bevrijdden zichzelf al zo’n honderd jaar vóór het afschaffen van de slavernij (1863) en leefden in het binnenland als vrije mensen. Rancune tegenover Nederland koesteren ze niet.

De Gajentaans, waar kwamen die vandaan? De oudste naamdrager die achterhaald kon worden overleed in 1648 in Utrecht: Matthijs Gajetaen. We weten het niet zeker, maar waarschijnlijk is de naam Gajentaan een verbastering van een Spaanse of Italiaanse naam: Gaëtan, Cajetan of Gaetani. Misschien een huursoldaat uit de tijd van Alva.

We zijn allemaal migranten.

Je hoeft geen migrantenhater te zijn om tot migratierealisme te komen. Want bij grote historische ontwikkelingen gaat het niet alleen om het individu, om die aardige man of vrouw bij jou in de straat of op het voetbalveld. Het gaat ook om culturele onderstromen. Etnische groepen klitten nu eenmaal bij elkaar en als ze als groep groter worden, dan worden ze agressiever in het bereiken van hun doelen. Een soort interne oorlog krijg je dan, gevoed door de clash van culturen. Botsende beschavingen, beschreven door Huntington begin jaren negentig. Als gevolg van de globalisatie is dat steeds meer niet een oorlog tussen landen, maar een interne oorlog binnen landen. De gevolgen zien we dagelijks.

Alex Sassen van Elsloo schreef er een jaar geleden een uitstekende column over, Globalisatie en terreur. Alex schreef toen ook dat hij geen pasklare antwoorden had, maar dat beleidsmakers die cultuurstrijd onder ogen moeten zien. En dat er dus een limiet moet komen op migratie. Voor het te laat is.

Waarom willen zoveel beleidsmakers en opiniemakers dat eenvoudige gegeven maar niet onder ogen zien? En komen ze, zoals de oude Lubbers deze week nog, elke keer weer met hun verwoestende migratieplannen, daarbij vaak smijtend met racisme en fascisme etiketten alsof het een lieve lust is? Waarom moeten we elke dag die strijd voeren en polariseren we elkaar gek? In wiens belang is dat?

Zeker niet in het belang van de oorspronkelijke Nederlandse bevolking, maar ook niet van die migranten die zich aangepast hebben en een welverdiende plaats hebben veroverd in onze maatschappij.

Politici en opiniemakers, stop toch met het promoten van die ontwrichtende massa-immigratie. Wanneer breekt de heldere zon van het gezonde verstand een keer door?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s