We gingen op vakantie met vriend Mark. Onze groep verheugde zich er al tijden op en het meeste van alles verheugden we ons op Mark, want hij was de vrolijkste en meest goedlachse van ons allemaal. Met Mark erbij moest het wel een topvakantie worden!

In colonne reden we naar het Eifelgebied waar de EU-camping zich bevond, aan een leuk strandje bij een meer. Mark kende de campingbeheerster Angela al jaren en zou alles met haar regelen. Dus daar vertrouwden we maar op.

Iemand wist te vertellen dat Angela jarenlang een nuffige Franse echtgenoot had, ene François, een hoge ambtenaar die ze ergens op een nudistenstrand had opgeduikeld.

REUTERS PICTURE HIGHLIGHT
Angela verwelkomt Mark

Bij aankomst – het regende een beetje, maar dat mocht de pret niet drukken – werd Mark bijkans uit de auto getrokken door Angela. De twee hadden een warme band, dat was ons wel duidelijk. Maar ook vernamen we meteen bij aankomst dat Angela François had ingeruild voor een jongere Franse lover. Mark stond er een beetje beteuterd bij te kijken, maar dat mocht de pret niet drukken.

Het bleek dat Mark niet heel erg veel voor ons geregeld had, want Angela kon ons niet vertellen waar we heen moesten met onze kampeerspullen.

We bekeken de gids van de camping. Er waren  verschillende opties. Je had het gedeelte waar de gasten alle voorzieningen deelden, dat was het goedkoopste maar je had daar weinig privacy. Ook was er een hoger gelegen kampeerveld, dit was wat duurder maar daar had je een aparte was- en WC-gelegenheid voor iedere kampeerplaats. En tenslotte was er een nudistengedeelte, ooit opgezet in al zijn enthousiasme door François.

rutte vakantievriend 4
Angela en François in betere tijden

Mark zei dat hij het ging regelen met Angela. We waren natuurlijk goed van vertrouwen, maar er ontstond toch enige discussie in de groep. Op welk gedeelte van de camping zouden we terecht komen? Mark zei dat hij daar niet echt een visie op had. Een visie was in zijn beleving een olifant die het zicht belemmert, vertelde Mark.

Er ontstond nu enig gemor. Sommigen wilden naar het goedkoopste deel van de camping zodat ze meer geld overhielden voor andere leuke dingen. Anderen wilden best wat meer betalen voor een luxe plaats. We hadden ook lange Arie bij ons, die dolgraag zijn Adonisfiguur wilde vertonen op het nudistengedeelte.

“Wat is nu de bedoeling Mark. Hebben we opties? Kunnen we kiezen?”

Mark bleef maar lachen. “Ik ga het wel regelen”, zei hij. “Het komt goed hoor”. Vanaf dat moment begon hij mij op mijn zenuwen te werken. Dat zou de hele vakantie niet meer goed komen.

“Hoor eens Mark, we zijn volwassen mensen”, zei ik. “Ik wil weten wat de keuzes zijn, wat we ervoor moeten betalen en wat we ervoor terugkrijgen. Breng jij dat maar in kaart en laat ons daarna kiezen. De meeste stemmen gelden!”.

Mark zei niets. Hij bleef maar schaapachtig lachen.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s