Het was vrijdagavond. Ik zat al een paar uur in mijn stamkroeg. Het polonaise gevoel wilde maar niet komen; het was weer eens het gebruikelijke slappe geouwehoer van de stamgasten. Dit keer hadden we het over de EU.

“Van mij hoeven we niet uit die EU, ik wil hem liever hervormen”, zei ik terwijl ik nipte van mijn glas bier.

“Joh, doe niet zo dom”, zeiden Geert en Thierry. “De EU is onhervormbaar, dat weet toch iedereen? Kijk eens naar dat stelletje machtswellustelingen in Brussel!”.

“Ik weet dat het lastig is”, probeerde ik. “Maar je kunt de mensen die nu de boel verpesten toch vervangen?”.

“Hoor eens jongens, de EU heeft meer dan zeventig jaar voor vrede gezorgd!” sprak Frans vanachter zijn Gulpener pils.

“Dat is natuurlijk onzin, Frans” zei ik. “Die vrede was de Pax Americana, afgedwongen door een overmachtig Amerikaans leger en de patstelling van de Koude Oorlog. De EGKS, EEG, EG, EU en hoe ze ook mogen heten kwamen later pas en waren bedoeld om een terugkeer van het nationalisme te voorkomen. Maar was het nationalisme de voedingsbodem van WO2, of was dat juist het imperialisme van Hitler?”.

“Allebei” klonk het uit de hoek van het café. “Eindelijk een verstandige opmerking”, riep ik.

“Juist, allebei, maar als de EU imperialistisch is, dan is dat een grotere bedreiging voor de vrede dan het opkomend nationalisme”, meende Thierry.

“Ik wil meer diversiteit!” sprak Frans, die inmiddels aan zijn vijftiende Gulpener was begonnen.

“Nou, het lijkt me beter dat we het een tijdje rustig aan doen met immigratie”, zei ik. “Genoeg problemen om op te lossen. De EU zou zich juist waar kunnen maken door het asielsysteem te veranderen in een stelsel van goede opvang in eigen regio en de grenzen beter te beschermen, zowel binnen- als buitengrenzen”.

Enthousiast geworden over mijn eigen gedachtegang ging ik onverstoorbaar verder. “Als er daarnaast iets van monetaire flexibiliteit komt, zodat Grieken of Portugezen een lagere wisselkoers krijgen dan Duitsers of Nederlanders, dan zal het economisch beter gaan lopen in de eurozone. Hebben we die gekke Mario ook niet meer nodig”.

“Je droomt, Jan” zeiden Geert en Thierry gelijktijdig. “Dat gaat niet gebeuren, kijk maar hoe Brussel steeds meer macht naar zich toetrekt en de omvolking van het Avondland en de islamisering doorzet! De enige oplossing is eruit stappen”.

“Ik wil meer diversiteit!” zei Frans nogmaals, terwijl er tranen over zijn wangen biggelden. “En ik wil overal mensenmassa’s die zwaaien met EU vlaggen: van het Kremlin tot aan Jeruzalem. Dan ga ik erheen en spreek die mensen toe in honderd talen”, vervolgde de intens snikkende Frans.

“Frans, dit is echt je laatste bier”, sprak de barman.

Ik zuchtte en nam nog een slok. “Mooi is dat met die EU. De helft van jullie wil eruit, de andere helft wil er een megalomane diversiteitsbevorderende marxistische superstaat van maken. Ik geloof, dat ik de laatste gematigde ben”.

 

Afbeelding: Abraham Teniers (Antwerpen,1629 – 1670):
Drinkend en rokend gezelschap in de kroeg

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s