Waar iedereen begin dit jaar de doorbraak van het zogenaamde “populisme” verwachtte, is het druk door de media gespinde linksliberalisme ineens weer hot. De beelden die doorgeseind werden vanaf de G7 afgelopen week lieten Trump zien als de boosdoener en schurk, terwijl de twee jeune premiers van het linksliberalisme Emmanuel Macron en Justin Trudeau in idyllische poses werden afgebeeld in vrijwel alle kranten en op alle televisiekanalen.

Ook in Nederland wordt victorie gekraaid door het linksliberalisme in de persoon van Alexander Pechtold en zijn linksbuiten Jesse Klaver, al lijkt het er nu op dat Pechtold met zijn eigenmachtig optreden versus de Christen Unie zijn hand overspeeld heeft.

Geen goed gevoel

Bij deze linksliberale of sociaal-liberale lente heb ik bepaald geen goed gevoel. Wat eigenlijk vreemd is omdat ik mijn hele leven een sociaal-liberaal was en tot een paar jaar geleden altijd op de linkervleugel van de VVD of de rechtervleugel van D66 stemde. Als we het sociaal-liberalisme definiëren als een ideologie gebaseerd op een vrije markteconomie waarbij de overheid een sociale en emanciperende rol heeft, kan ik me daar nog steeds in vinden.

Wat ging er fout? Volgens mij zijn er de afgelopen decennia drie dogma’s ontstaan welke de linksliberale politieke, corporate en media elite niet ter discussie wenst te stellen. Dat zijn de volgende dogma’s:

Dogma 1: open grenzen

Begrippen als “open grenzen” versus “grenzen dicht” zijn natuurlijk relatieve begrippen. Meestal bedoelt een voorstander van open grenzen niet dat iedereen erdoor mag al lijkt dat er wel op als je ziet hoe NGO’s hun goddelijke gang mogen gaan op de Middellandse Zee, in nauwe samenwerking met mensensmokkelaars. En omgekeerd willen aanhangers van “grenzen dicht” ook niet dat niemand er meer door mag; het is slechts de bedoeling dat de grenstoegang gecontroleerd wordt en alleen degenen met een rechtsgeldig visum er doorheen kunnen.

Met name in de EU is er sprake van open grenzen dogmatiek. Zo kunnen IS strijders en terroristen vrijwel ongehinderd van het ene land naar het andere hoppen, blijkt telkens weer. Volgens de EU-elite zou het hele concept van de interne markt omvallen als er weer op ID gecontroleerd wordt bij de grenzen.

Klopt dat? Waarom zou je niet een efficiënte paspoort check kunnen herinvoeren aan de nationale grenzen als de veiligheid daarom vraagt? Met behulp van slimme technologie zou je de grenzen kunnen beveiligen zonder dat het vrije goederenverkeer buitensporig gehinderd wordt.

Betere grensbewaking zou in het belang van ons aller veiligheid zijn, maar het idee is onbespreekbaar bij de linksliberale elites.

Dogma 2: islam is een religie van de vrede

Dit zou je ook het diversiteitsdogma kunnen noemen. De linksliberale elite die gevormd is door het cultuurrelativisme van de jaren 60 en 70, heeft alle geloven en culturen gelijk verklaard. Dus moeten agenten een hoofddoek op, want diversiteit is belangrijker dan de scheiding van kerk en staat in de hoofden van veel linksliberalen, socialisten en linkse christenen.

Hierdoor komt er geen open debat tot stand over de rol van islam in een westerse samenleving en of het niet de hoogste tijd is om beperkingen op te leggen aan de islam. Al ben ik geen voorstander van een volledig moskeeverbod of koranverbod, een debat over beperkingen van de islam lijkt mij hard nodig, in tegenstelling tot het legaliseren van sharia praktijken zoals het linksliberale blad NRC wenst.

Voor mijn zienswijze hierover zie ook mijn drie blogs over het baanbrekende boek van Wim van Rooy, Waarover men niet spreekt.  Zie hier, hier en hier.

Dogma 3: drugsgebruik wordt getolereerd

In veel westerse samenlevingen is een praktijk gegroeid waarbij drugshandel wordt bestreden, maar het gebruik van de verdovende middelen wordt getolereerd. Dit mede onder invloed van een ander linksliberaal dogma: het individuele zelfbeschikkingsrecht. Mensen weten toch zelf wel wat goed voor ze is?

Heel langzaam lijkt er achter de schermen een consensus te groeien om de drugshandel te legaliseren. Hoewel daar uit het oogpunt van criminaliteitsbestrijding wel iets voor te zeggen valt (ook ertegen trouwens) is het natuurlijk de vraag of alle mensen wel in staat zijn zelf uit te maken wat goed voor ze is. Zeker waar het labiele geesten betreft of mensen die geestelijk extra kwetsbaar zijn omdat ze afkomstig zijn uit andere culturen en/of anti-westers geïndoctrineerd zijn door de islam.

De Engelse columnist Peter Hitchens wijst er al een paar jaar op dat vrijwel alle aanslagplegers in het Westen (zowel met een islamitische als met een niet-islamitische achtergrond, denk bijvoorbeeld bij ons aan Karst T., of Tristan van der V.) een geschiedenis hebben van cannabisgebruik in combinatie met psychische problemen. Sinds ik hier op ben gaan letten, valt mij inderdaad op dat dit vrijwel altijd het geval is.

Hitchens pleit ervoor de relatie tussen (soft) drugsgebruik en extreem geweld nader te onderzoeken maar stuit daarbij op een linksliberaal dogma. Voor zijn columns zie hier of hier

Hoeveel doden zijn er nog nodig?

Conclusie: met de ideologie van het sociaal-liberalisme (vrije markteconomie en een sociale en/of emanciperende overheid) is in mijn ogen nog steeds niets mis, maar door de drie bovengenoemde dogma’s is er een levensgevaarlijk geheel ontstaan dat steeds bedreigender wordt voor onze veiligheid en (vooral) die van onze kinderen. De westerse beschaving wordt bedreigd.

De bittere vraag die ik mezelf deze dagen stel luidt daarom als volgt: hoeveel doden zijn er nog nodig, voordat de linksliberale elite haar drie heilige dogma’s ter discussie wil stellen?

Advertenties

3 gedachtes over “De heilige huisjes van het linksliberalisme

  1. Hoewel ik 2 van de 3 nog niet slecht vind zie ik in de “legalisering” van het cannabisgebruik (a.k.a. ‘regel de achterdeur’) toch meer voor- dan nadelen. Misschien onterecht beschouw ik het als een feit van algemene bekendheid dat drugsgebruik een culturele context heeft – zie bijvoorbeeld de Inuit en de indianen die zoals bekend nogal slecht tegen sterke drank kunnen of liever ‘de schroefdop niet terug op de fles weten te krijgen na één of twéé borrels’ en daardoor vrijwel zonder uitzondering allemaal probleemdrinkers worden zodra sterke drank beschikbaar komt. Ook in onze maatschappij levert alcohol de nodige problemen op bij individuen die geen maat kunnen houden maar epidemisch wordt het allemaal niet, welke definitie je ook hanteert. Echter: sinds de grandioze mislukking van de ‘Volstead Act’ (alcoholverbod in de VS 1920-1933) weten we ook dat de corrumperende werking van dergelijke wetgeving vele malen ontwrichtender is voor de maatschappelijke orde dan de winst die behaald wordt in minder gebruik van roes middelen. Ja, de ‘op het randje balancerende geesteszieke’ knapt inderdaad niet erg op van roesmiddelen en/of hallucinogenen maar het effect op de maatschappij als geheel, met fortuinen aan zwart geld en corruptie tot in de hoogste regionen is vele malen ernstiger. Daarnaast, alle overduidelijk vergeefse inspanningen om illegaal gebruik van cannabis (en kweek, en handel) tegen te gaan kunnen gestaakt worden waardoor er objectief gezien geld en mankracht vrij zou moeten komen om de middelen weg te houden bij wie er absoluut niet tegen kan. Problematisch alcoholgebruik wordt uiteindelijk tegengegaan door slecht maatschappelijk functioneren van de gebruiker die z’n relaties stuk ziet lopen en vaak ook nog de gevolgen van betrapt worden op rijden onder invloed te verwerken krijgt, Ik zie niet in waarom dat voor cannabis niet op vergelijkbare wijze kan functioneren met bijvoorbeeld strenge regulering van de verstrekkingspunten, (i.e. je raakt je vergunning kwijt wanneer je zaak aantoonbaar verandert in een dagverblijf voor jeugdige spijbelaars…) Wanneer voor het overgrote deel van de cannabis gebruikers geld dat ze – net als recreatieve alcoholgebruikers – probleemloos op een hoog niveau kunnen functioneren dan is het niet gerechtvaardigd dat ze voortdurend ‘halve criminelen’ moeten blijven. En dat in een psychose verkerende mensen achteraf na een gewelddadig exces ook problematische cannabisgebruikers blijken te zijn (geweest) kan niet als OORZAAK van hun ontsporen worden gezien.

    Like

  2. Dogma 1 Open Grenzen. Zou ik het mee eens kunnen zijn als technologie mogelijk is. Bijvoorbeeld ieder zijn paspoort of identiteitsbewijs tonen aan grens waarna automatisch wordt gescand of mens deugt. Helaas kan het nog niet. Moet Jan toch eens uitleggen en hoe voorkomen kan worden dat illegalen de grenzen oversteken. Overal muren in Europa? Zal ook niet de bedoeling zijn.

    Overigens ben ik voor verbod op drugsgebruik van alle mensen. Vorige reaguurder haalde Indianen erbij om aan te tonen dat dronken figuren niet met alcohol kunnen omgaan. Maar alcoholgebruik zit niet of nauwelijks in de misdaad. Je zult eens zien hoe ver drugsgebruik wordt teruggedrongen als er een TOTAALVERBOD komt.

    Liked by 1 persoon

  3. Tijdens de Amerikaanse drooglegging was het juist alcoholgebruik (en de onuitroeibaarheid daarvan, het ontbreken van wat we nu zouden noemen ‘draagvlak binnen de bevolking’ voor het verbod) dat voerde tot de opkomst van de georganiseerde misdaad. Door en door misdadige figuren als Al Capone, ‘Lucky’ Luciano, Vito Genovese of Arthur “Dutch Schulz” Fleggenheimer zouden nooit tot hun grote macht en invloed zijn gekomen zonder nette burgers die hun illegale producten wilden afnemen. Daarnaast zit er een element van willekeur in en zal dat gewenste verbod op drugsgebruik niet totaal zijn. Tenzij je voor het gemak maar even vergeet dat koffie ook een drug is en dat niemand minder dan Frederik de Grote ooit nog eens een poging ondernam om het ‘bakkie pleur’ in Pruisen buiten de wet te stellen – compleet met opsporingsdiensten die naar verluidt snuffelden aan het keukenraam. 😉

    Verder was mijn bewering NIET dat ‘dronken figuren niet met alcohol kunnen omgaan’ maar WEL dat alcohol binnen de cultuur van Inuit (“eskimo’s”) en in de indianenreservaten door culturele oorzaken veel ontwrichtender blijkt te zijn dan bv, onder Nederlandse gereformeerden op de Veluwe – zozeer zelfs dat in zowel tal van reservaten als in nederzettingen in Alaska een totaal verbod op alcohol van kracht is, met stevige gevangenisstraffen voor smokkel.

    Tenslotte: Scannen van (biometrische) paspoorten en identiteitsbewijzen en ze via een terminal checken in een grote database is geen toekomstmuziek maar zou – wanneer onze overheid want handiger was met grote IT projecten – op korte termijn gerealiseerd kunnen worden. De geautomatiseerde database van de FBI heeft naar verluidt meer dan 100 miljoen individuen in het elektronische kaartenbakje zitten en realiseert op dit moment een response tijd van gemiddeld 27 minuten in de 70 miljoen criminele ‘records’ en 1 uur en 12 minuten in de 31 miljoen civiele.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Integrated_Automated_Fingerprint_Identification_System#Speed

    Hoewel d’r inmiddels best veel negers deze kant op zijn gedobberd zitten we toch echt nog lang niet aan de 100 miljoen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s