Na de presidentsverkiezingen in Frankrijk lijkt het of winnaar en lieveling van de mondiale establishment Emmanuel Macron het voor het zeggen heeft. Macron heeft een sterk federalistische visie op de EU c.q. eurozone. Het eurofiele kamp, Alexander Pechtold en Guy Verhofstadt voorop, staat al te juichen. Of is het zo dat de schijn bedriegt en straks in juni na de parlementsverkiezingen (per district en in twee rondes) alles weer anders is?

Zeker is wel dat het Franse politieke landschap drastisch veranderd is na de implosie van de Parti Socialiste en het afserveren door de kiezers van de rechtse Fillon als gevolg van allerlei affaires. In een interessant artikel in Le Figaro afgelopen week gaf de Franse politicoloog Thomas Guénolé een toelichting die de moeite waard is.

Volgens Guénolé moeten we nu vier politieke hoofdstromingen onderscheiden in Frankrijk waarbij twee punten bepalend zijn: hun houding tot de economische globalisering en hun houding tegenover minderheden cq immigranten. Zelf zou ik liever zeggen tegenover massa-immigratie, want je kunt tegen massa-immigratie zijn juist omdat je immigranten en/of minderheden een betere plaats gunt, maar goed, die nuance ontgaat Guénolé kennelijk.

De vier hoofdstromingen in Frankrijk zijn op dit moment:
1. Mondialistisch links van Jean-Luc Mélenchon, La France Insoumise (te vergelijken met Bernie Sanders, Jeremy Corbyn of Jesse Klaver bij ons hoewel de beweging van Mélenchon ook SP-trekjes heeft)
2. Mondialistisch liberaal van Emmanuel Macron (En Marche! is te vergelijken met D66 en het progressieve deel van de VVD, ook met delen van GroenLinks)
3. Conservatief rechts (Les Républicains,  waar Fillon plaats heeft gemaakt voor Baroin) als partij die economisch liberaal en globalistisch denkt, maar kritisch staat tegenover minderheden (massa-immigratie). Een positie die weer enigszins doet denken aan het CDA van Buma en Omtzigt en het rechtse deel van de VVD)
4. Front National cq. de beweging van Marine Le Pen: zowel anti-globalisatie als anti-minderheden (anti massa-immigratie).

Opvallend is dat de rol van de sociaal-democraten (Parti Socialiste) op dit moment uitgespeeld lijkt in Frankrijk, net als die van de PvdA bij ons.

Volgens Guénolé zijn de bewegingen op de kiezersmarkt nu zo heftig dat moeilijk te voorspellen valt welke van deze vier blokken gaat winnen in juni. Macron heeft natuurlijk de wind mee na zijn verkiezing tot president maar zal nu met concrete voorstellen moeten komen waar hij tijdens de presidentsverkiezingen op veel punten vaag bleef en profiteerde van de “anti-stem”: anti-Le Pen uit angst voor “fascisme” aangewakkerd door de media en anti-Fillon door de zweem van corruptie rondom Fillon, overigens ook aangewakkerd door de media.

Traditioneel rechts (Les Républicains, LR) heeft de kans om terug te komen met een relatief nieuw gezicht, François Baroin, die het tot nu toe goed doet, ook in de media en die belastingverlichting (10% minder inkomstenbelasting) tot speerpunt heeft gemaakt tegenover een aantal relatief dure hobbies van Macron (klimaat, EU, etc.). Daarnaast kan LR gebruik maken van een revanche gevoel onder de rechtse kiezers.

Baroin heeft al aangekondigd dat traditioneel rechts de facto gaat regeren als ze de meerderheid krijgen in het parlement in juni. Baroin zegt hierover: “Macron a gagné la bataille de l’ambiguïté; nous gagnerons la bataille de la clarté”(Macron heeft de overwinning van de dubbelzinnigheid behaald; wij zullen de overwinning van de helderheid behalen).

Baroin
Francois Baroin (links) lost bij LR Francois Fillon af, die onder vuur ligt als gevolg van jarenlange salarisbetalingen aan zijn vrouw

Het kan dus nog spannend worden in juni, helemaal door het ingewikkelde Franse systeem met parlementsverkiezingen in twee rondes en per district. Een systeem dat altijd in het voordeel werkte van de gevestigde partijen, maar hoe zal dit nu gaan lopen nu deze partijen (en zeker de PS) aan implosie onderhevig zijn? Niemand weet het.

Ook zal het interessant zijn hoe Front National (FN) het zal doen, met Marine Le Pen die enigszins teleurstelde bij de presidentsverkiezingen en nu Marion Le Pen (het economisch rechtse en conservatievere nichtje van Marine) zich voor een periode helemaal uit de politiek wil terugtrekken. Zullen de andere partijen de strategie van cordon sanitaire tegenover FN voortzetten? Hierdoor kon FN bij de vorige parlementsverkiezingen slechts 2 van de 577 zetels veroveren. Ik schat in dat het er nu meer zullen zijn, maar zeker niet meer dan twintig of hooguit dertig.

marion
Marion Le Pen (rechts) stapt voorlopig uit de politiek. Maar wat wordt haar rol achter de schermen?

Het is goed mogelijk dat voor de tweede ronde op 18 juni (de eerste ronde vindt 11 juni plaats) in veel districten kandidaten van Macron (En marche pour la République) tegenover kandidaten van Les Républicains staan. Het electoraat van Marine Le Pen, dat zo’n 25% bedraagt, kan dan de doorslag geven. Zullen zij de rechtse kandidaten van LR dan steunen?

Misschien dat Marion Le Pen, die immers de handen vrij heeft door haar voorlopige afscheid van de politiek, hier nog een rol in kan spelen door dan haar steun uit te spreken voor Les Républicains, waar die in de tweede ronde tegenover kandidaten van Macron staan. In ruil hiervoor zou Baroin – maar nu speculeer ik – zich wat minder actief kunnen tonen in het dwarszitten van kandidaten van Front National in die districten waar zij op hun beurt in de tweede ronde tegenover een kandidaat van Macron’s En Marche! of van de Parti Socialiste staan.

Als Les Républicains in juni de parlementsverkiezingen winnen zal Macron zijn eurofiele plannen voorlopig in de ijskast moeten zetten en gedwongen zijn een cohabitation aan te gaan met traditioneel rechts, met als inzet economische hervormingen en belastingverlichting. Zoals eerder aangegeven zijn LR niet zo happig als Macron om Franse soevereiniteit af te staan aan Brussel.

Ik denk overigens niet dat Baroin zelf staat te trappelen om in het geval van een cohabition premier te worden onder Macron, want die premier zal de harde hervormingen moeten doorvoeren die Frankrijk nodig heeft maar nooit kon doorvoeren. De premier van Macron loopt daarom een groot afbreukrisico. De strateeg Baroin zal die rol vermoedelijk iemand anders toebedelen, of in eerste instantie de keus aan Macron laten.

Hoe het ook zij, een cohabitation van Macron met traditioneel rechts in Frankrijk, gevolgd door een overwinning van Merkel’s CDU in Duitsland bij de parlementsverkiezingen daar in september, lijkt mij op dit moment voor Nederland de meest gunstige uitkomst. In ieder geval vanuit mijn perspectief gezien.  Met als bijkomend voordeel: kereltje Pechtold en zijn Belgische evenknie Guy Verhofstadt zullen dan voorlopig weer een EU-toontje lager zingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s