Hoewel de PVV een puike prestatie heeft geleverd op 15  maart door voor het eerst de tweede partij van Nederland te worden met twintig zetels – één zetel meer dan de luidkeels victorie kraaiende Pechtold en Buma – bleef toch het gevoel dat er meer in had gezeten. De grote klap aan het EU-establishment bleef uit. Ca. 85% van de Nederlanders stemde braaf op partijen die allemaal pro-EU zijn, al verschilt de mate waarin ze dat zijn.

Natuurlijk hielp de Turkije-rel de zittende premier Rutte wat extra zetels aan zijn premierbonus toe te voegen, maar dat is een te simpele verklaring voor het grote gat tussen VVD (33 zetels) en PVV (20). Zoals ik al eerder stelde is de kiezer, terecht of onterecht, nog niet toe aan radicale EU-exit scenario’s.

Wat ging er fout bij de PVV en welke lering zou het Front National daaruit kunnen trekken, ruim een maand voor de presidentsverkiezingen (in twee rondes) in Frankrijk?

Premierbonus
In zijn analyse Rutte opnieuw premier door  falende oppositie stelt columnist Rutger van den Noort van OpinieZ dat het bij de PVV vooral ontbrak aan een uitvoeringsdocument; de speerpunten zoals Nexit, grenzen dicht en islam een halt toeroepen waren goed volgens Rutger. Hoewel ik het met hem eens ben dat het A4’tje gevolgd had moeten worden door een uitvoeringsdocument is er van mijn kant een inhoudelijke kritiek op het fameuze A4’tje.

PVV plaatste zichzelf buiten de orde door het A4’tje
PVV A4

Op zich is er niets mis met een A4’tje als vorm in plaats van een ellenlang partijprogramma dat bijna niemand leest. Maar de inhoud van het A4’tje was dermate snoeihard, vooral wat betreft het nastreven van een totaalverbod op de islam in Nederland (laatste punt onder Nederland deïslamiseren) dat de PVV zich daarmee niet alleen buiten de orde plaatste maar ook op een fatale wijze de middengroepen kwijtraakte die cruciaal zijn om een verkiezing te winnen. Kort na het publiceren van het A4’tje begon de PVV ook te dalen in de peilingen, al is dat later deels goed gemaakt. Ook het wegblijven bij het RTL-debat zal een rol hebben gespeeld, want hierdoor kwam de tweestrijd Rutte – Wilders niet op gang.

Gelijk hebben of gelijk krijgen
Hiermee wil ik niet zeggen dat Wilders ongelijk heeft wat betreft de islam. Na lezing van het boek van Wim van Rooy “Waarover men niet spreekt” ben ik overtuigd geraakt dat islam ten diepste meer veroveringsideologie is dan een vredelievende godsdienst. Het ellendige lot van Wilders zelf indachtig die al ruim tien jaar niet meer vrij over straat kan, kan ik me goed indenken dat hij er korte metten mee wil maken. Maar Wilders’ adviseurs – ik begreep dat Madlener en Fritsma nauw betrokken waren bij het A4’tje – hadden hem op dit punt moeten waarschuwen. Politiek is de kunst van het haalbare; een snoeihard standpunt innemen waarin maar 15% van de bevolking zich herkent is nu eenmaal geen winnende propositie bij algemene verkiezingen. Gelijk hebben maar het niet krijgen schiet weinig op.

Geen plan B voor Nexit/Frexit
Komen we op punt twee waarmee de PVV zich buiten de bestaande orde plaatste in het A4’tje en daarmee zijn we ook beland bij het Front National van Marine Le Pen. Want waar Le Pen m.i. een haalbaarder standpunt heeft met betrekking tot de islam dan Wilders – zij wil salafisme verbieden, radicalen uitzetten en immigratie uit islamitische landen stopzetten, maar ze wil geen totaalverbod op de islam – is Marine Le Pen op het punt van de euro en de Frexit net zo onverzoenlijk als Wilders. Afgelopen week liet zij nog blijken dat zij haar eventuele presidentschap zal opgeven als de Franse bevolking na een referendum besluit om lid te blijven van de eurozone. Over een plan B – lid blijven van EU en eurozone maar de laatste monetair versoepelen door bijvoorbeeld The Matheo Solution of het euro holiday plan (tijdelijke monetaire exits van achterblijvende landen) van prof. Sinn wordt simpelweg niet nagedacht door Front National. Zij willen per se een eigen munt en daarmee monetair financieren.

Meerderheid Fransen wil geen Frexit avontuur
Daarmee stelt Marine Le Pen zich mijns inziens te ver buiten de bestaande orde, net zoals Wilders dat deed met zijn radicale eis van een totaalverbod op de islam. Blijkens een peiling vorige week van het blad Les Echos wil 75% van de Fransen de euro houden.  Dit komt overeen met vergelijkbare peilingen in Duitsland waar de meerderheid lid wil blijven van EU en eurozone, maar 62% van de bevolking wel bevoegdheden wil terughalen van de EU en deze terugbrengen naar het nationale niveau. 

Meerderheid wil in EU en eurozone blijven
Volgens mij is er een meerderheid te vinden onder de bevolking van West-Europese landen die minder EU wil (een EU Light of EEG 4.0), een flexibeler monetair beleid wat betreft de euro, de  immigratie beperken, islam restricties opleggen en een strikter veiligheidsbeleid doorvoeren (grenzen bewaken, radicalen  uitzetten) om het risico van terreuraanslagen te beperken.

Dit zijn de proposities waarmee Marine Le Pen een meerderheid achter zich kan krijgen. Als partijen als Front National of PVV toegang tot de macht willen verwerven zullen zij bepaalde standpunten zoals een totaalverbod op de islam (PVV) of Nexit/Frexit (PVV, FN) moeten matigen of in ieder geval met een aannemelijk Plan B komen. Een eigen nationale munt als ideaal in je programma zetten kan geen kwaad, maar vooralsnog is de meerderheid van de bevolking daar niet aan toe.

Advies aan Marine
Marine-Le-PenMijn advies aan Marine Le Pen zou daarom zijn (dit roep ik overigens al een jaar of twee en ik ben er zelfs voor naar Brussel getogen om het uit te leggen aan haar staf) om haar standpunt met betrekking tot EU en euro te matigen en open te staan voor alternatieve monetaire strategieën, binnen het kader van het Europact.

Nu onverkort vasthouden aan het herinvoeren van een nationale munt in Frankrijk ook al gaan de overige eurolanden door met de euro, is anno 2017 geen winnende propositie bij de Franse presidentsverkiezingen. Frankrijk lijdt weliswaar meer onder de euro dan Nederland, maar op een monetair avontuur met ongewisse afloop zitten de Fransen bepaald niet te wachten.

Verkiezingen – zeker in een tijd van relatieve economische groei – kun je alleen winnen als je een groot deel van de kiezers in het midden achter je weet te verenigen. Dat is de les van de Nederlandse verkiezingen van 15 maart 2017.

Advertenties

Een gedachte over “Wat Marine Le Pen kan leren van de Nederlandse verkiezingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s