Inmiddels weten we meer over de concrete plannen van de Franse presidentskandidaat Marine Le Pen met betrekking tot de euro. In een interessant artikel op de site van Bloomberg wordt een nadere toelichting gegeven door de belangrijkste economisch adviseur van Front National (FN), Bernard Monot. 

Onderhandelen met de EU
Marine Le Pen wil na een eventuele verkiezingsoverwinning als Franse president een half jaar de tijd nemen om te onderhandelen met de andere EU-landen. Kern van die onderhandeling zal zijn dat de Fransen hun soevereiniteit terug willen, niet alleen op monetair en economisch vlak maar ook op andere terreinen, denk bij voorbeeld aan het immigratiebeleid. Vervolgens zal de inhoud van het bereikte akkoord of als er geen akkoord is het besluit tot een Frexit via een referendum voorgelegd worden aan de Franse bevolking.

De Franse franc herinvoeren
Wat betreft het monetaire gedeelte bestaan de plannen van FN uit een drieluik zoals Bloomberg ook aangeeft:

  • de euro vervangen door een mandje nationale valuta. Deze kunnen door een nieuw EMS in een bepaalde verhouding worden gehouden tot elkaar. Marine Le Pen staat er open voor de euro te behouden als methode om internationale betalingen te doen (dit punt is nog enigszins vaag);
  • De nationale Centrale Banken worden weer onafhankelijk, dat wil zeggen zij vallen niet meer onder het gezag van de ECB;
  • Om uit de stagnatie te geraken wil Frankrijk de eerste jaren flink monetair gaan financieren (geldpers aanzetten). Dit geld zal o.a. gebruikt worden om de eigen industrie en bedrijfsleven te financieren, het welzijn van de burgers te verbeteren en een hogere economische groei te genereren waarmee dan de schulden afbetaald kunnen worden. De schuld in euro zal omgezet worden in Franse franc, aldus Monot.

Marine Le Pen wil de geldpers aanzetten
Met name het punt van de geldpers ligt natuurlijk gevoelig, zeker onder noordelijke economen en monetaristen. Toen ik maandagavond een rondje maakte langs de velden via Twitter en e-mail bij deskundigen die ik ken klonken dan ook veel afkeurende geluiden over het willen aanzetten van de geldpers, dat gezien werd als een oude Franse kwaal en als terug naar af.

Terecht en begrijpelijk wat mij betreft. Aan de andere kant zie ik niet goed in hoe een land als Frankrijk dat al jaren economisch stagneert en hopeloos achterloopt op Duitsland qua concurrentiekracht en met iets van 5 of 6 miljoen werklozen, binnen de strikte regels van het europact en met dezelfde wisselkoers als Duitsland ooit weer economisch tot leven zou moeten komen. Daarnaast zou je kunnen stellen dat ook Mario Draghi vanuit Frankfurt kwistig de geldpers hanteert om de euro overeind te houden, waardoor het een “de pot verwijt de ketel” verhaal wordt.

Blijft de euro bestaan na een Frexit?
Bij dit Frexit scenario is niet onbelangrijk wat de andere EU landen zullen doen. Keren die ook terug naar nationale munten of gaan die door met de euro zonder Frankrijk?

In het laatste geval zullen de Fransen het mijns inziens bijzonder moeilijk krijgen na een Frexit. Er zal kapitaalvlucht ontstaan en de Franse Centrale Bank zal een vermogen moeten uitgeven om aanvallen van speculanten op hun nieuwe nationale munt af te slaan. Bovendien zouden ze enorm moeten devalueren om een concurrentievoordeel te krijgen ten opzichte van Duitsland want de euro is eigenlijk een veel te goedkope munt voor Duitsland zoals Schaüble onlangs aangaf.

Mochten de andere landen óók uit de eurozone stappen, dan ontstaat er een situatie die gunstiger is voor de plannen van Marine Le Pen. De vraag is dan vooral of het mogelijk is één en ander geordend te laten verlopen en hoe de financiële markten zullen reageren.

De Franse keuze
De Fransen hebben in ieder geval een heldere keuze bij de presidentsverkiezingen op 23 april (eerste ronde) en 7 mei (tweede ronde). Die keuze is kort samengevat als volgt:

Je hebt Emmanuel Macron, een soort Franse combi van Alexander Pechtold en Jesse Klaver die de Europese superstaat en transferunie wil voltooien zoals ooit beoogd door Jacques Delors en zijn meesterknecht Wim Kok, met een Europees budget, eurobonds en gezamenlijke Frans-Duitse investeringen. Er is Fillon, die thatcheriaans wil hervormen om Frankrijk economisch net zo sterk te maken als Duitsland. Fillon wil in de EU blijven maar hecht meer aan nationale soevereiniteit dan Macron.  Dan Marine Le Pen, die van Frankrijk dus weer een soevereine natiestaat wil maken met een eigen munt en alleen lid wil blijven van de EU als deze daarvoor de ruimte biedt. Tenslotte de socialistische kandidaat Hamon, die min of meer het beleid van Hollande zal voortzetten.

In mei zullen we weten welke keuze het Franse volk heeft gemaakt. Het wordt in ieder geval een spannend politiek jaar!

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s