De afgelopen weken heb ik mij verdiept in het boek Waarover men niet spreekt van Wim van Rooy, dat een aardige twittervriend mij toezond. Een boek dat vorig jaar al besproken werd in de Nederlandse media, maar dat wat mij betreft een diepere beschouwing meer dan verdient. Vandaag het eerste deel.

Wim van Rooy
wim-van-rooyWim van Rooy (1947) is een Vlaamse licentiaat (equivalent van Drs in Nederland) Letteren en Wijsbegeerte die dertig jaar werkzaam was in onderwijs en als journalist. Wim ziet zichzelf als vertegenwoordiger van de linkse protestgeneratie die volwassen werd rondom mei 1968, maar werd gaandeweg zijn leven steeds kritischer tegenover de dominerende politiek-correcte cultuur.

Hoewel de political correctness tegenwoordig omarmd wordt door zowel Links als Rechts (in casu alle gevestigde partijen) ziet Van Rooy deze toch als het geestelijke voortvloeisel van de jaren zestig (cultureel marxisme e.d.).

Aangezet door zijn eigen ervaringen in onderwijs en maatschappij en die van zijn zoons heeft Wim van Rooy 15 jaar een diepgaande studie gemaakt van de islam: Koran, Hadith, Soenna, maar hij bestudeerde ook de islamitische geschiedenis en cultuur van het prille begin tot op heden.

In die zin is Wim van Rooy uniek omdat de meeste deelnemers aan het debat (zowel multiculturalisten als islamcritici) niet een dergelijke  kennis van zaken hebben, met uitzondering misschien van islamologen, maar die hebben dan doorgaans weer minder kennis van andere disciplines.

Wim van Rooy is een erudiet man. Zijn boek is veel meer dan alleen een analyse van de islam. Het is ook een niet mis te verstane duiding van de heersende politiek-correcte en feminiene cultuur in het Westen (zowel in politiek, media als bedrijfsleven) en de dominantie in het maatschappelijke en politieke debat van wat hij noemt de alfa intellectuelen. Daarnaast is het boek ook een Bildungsroman. Van Rooy vertelt hoe hij als jongen van eenvoudige komaf gestimuleerd werd door verschillende leermeesters binnen en buiten het onderwijs en hoe daarnaast zijn eigen nieuwsgierigheid hem dreef om alles te willen weten.

Daardoor is Wim van Rooy een zeer belezen man geworden. Het lijkt mij dat hij zowel een alfa als een bèta geest heeft (zowel aanleg voor wiskunde en techniek als voor de letteren) en deze zeldzame combinatie maakt mij als simpele alfa enigszins jaloers. Bovendien moet Wim over een buitengewoon goed geheugen beschikken, anders kun je een zo veelomvattend boek met zoveel bronnen niet schrijven.

In het multidisciplinaire karakter zit misschien ook de valkuil van het boek. Doordat Wim van Rooy werkt met allerlei begrippen uit filosofie en sociologie (zoals postmodernisme) en daarnaast zijn betoog onderbouwt met context (voorbeelden) uit België, Frankrijk maar ook Nederland is het voor de gemiddelde Nederlandse lezer soms moeilijk te volgen, in ieder geval bepaalde gedeeltes, te meer daar filosofie en sociologie nauwelijks een rol spelen in het Nederlandse onderwijs. Ik meen dat dit in Frankrijk en België meer het geval is.

Toch is mijn aanbeveling aan een ieder die dit belangwekkende boek nog niet gelezen heeft dit toch te doen; sommige stukken moet je je dan even doorheen worstelen, al naar gelang de (voor)kennis van de lezer.

Vraagstelling

Jan lezend.jpg
Lezend in het boek van Wim

Voor ik aan het boek begon had ik bepaalde vragen. Zo schreef ik verschillende blogs, bijvoorbeeld deze over het verschil in benadering van de islam tussen Marine Le Pen en Geert Wilders.

Waar Marine Le Pen doorgaans onderscheid maakt tussen de traditionele islam en de politieke islam of islamisme (alleen de laatste wil zij fel bestrijden) ziet Wilders blijkens zijn boeken, films en politieke optredens de islam meer als één geheel, dat bestreden moet worden. Tot nu toe koos ik meer voor de lijn van Marine Le Pen wat in principe ook de lijn is van traditioneel rechts in Europa, alleen zijn die op dat punt minder uitgesproken.  Wat leert de diepgaande studie van Wim van Rooy ons op dit punt?

Voortvloeiende uit dit eerste punt, stelde ik ook de vraag hoe we aan kijken moeten tegen het PVV programma (A4) waarin gepleit wordt voor een totaal verbod van de islam (Koran verbieden, alle moskeeën en islamitische onderwijsinstellingen sluiten). Hoewel ik PVV stem heb ik op dit punt mijn twijfels, zie bijv. dit blog.

Geeft het boek van Wim van Rooy indicaties op dit punt? En zo niet, welke andere oplossingsrichtingen zijn er te destilleren uit het veelomvattende boek van Wim van Rooy?

Islam/Islamisme
Vandaag zal ik een begin maken met mijn eerste onderzoeksvraag: het onderscheid islam/islamisme. Morgen zal ik ingaan op het al dan niet zinvol zijn van een totaalverbod op de islam zoals bepleit door de PVV (in mijn ogen dan en na lezing van het boek van Wim van Rooy, ik spreek dus alleen namens mijzelf!). Tenslotte zal ik in een laatste blog ingaan op wat andere interessante aspecten van het boek.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Wim van Rooy ziet helemaal niets in het onderscheid islam/islamisme. Hij beschouwt het als een politiek-correcte uitvinding met als enig doel de ware aard van de islam (volgens Wim van Rooy een supremacistische ideologie of soldatenreligie) buiten het zicht te houden of de discussie daarover uit de weg te gaan. Op dit punt zit hij meer op de lijn-Wilders.

Interessant is een stukje waarin Wim van Rooy ingaat op de etymologische achtergrond van het woord islamisme (pagina 409). Vanaf 1679 waren de begrippen islam en islamisme synoniemen. Pas in 1992 dook in de Petit Larousse ineens een nieuwe betekenis op, waarbij islamisme stond voor de “politieke” islam en het woord islam zelf voor de religie. Een onjuist onderscheid volgens Van Rooy dat ingegeven werd door het politiek-correcte Westen dat als het ware een “goede” en een “slechte” islam verzon, ten onrechte volgens Van Rooy want volgens moslims zelf is de islam immers één, eeuwig  en ondeelbaar (tahwied-gedachte).

Alle “politieke” aspecten van de islam (de oproep tot verovering, geweld (jihad), onderdrukking etc.) zijn gewoon onderdeel van de islamitische teksten, zowel in de Koran als in de diverse jurisprudentie en overleveringen. Volgens Van Rooy bezitten religies als jodendom en christendom “laïciseringspotentie” en zijn daarom in hun gebieden seculiere maatschappijen ontstaan, terwijl de islam al 1400 jaar stagneert en telkens weer vervalt in een fundamentalistische lezing.

Volgens Van Rooy komt dat niet – zoals velen geneigd zijn aan te nemen – door enige achterstelling door het Westen, maar zit dit ingebakken in de tahwied-gedachte.

Wim van Rooy schrijft hierover onder meer (pagina 236):

Onze elites blijven echter zweren bij het onrealistische onderscheid “islam-islamisme” en gedragen zich op die manier als de bewoners van de grot Plato. Zij zien de echte wereld en de zintuiglijke realiteit niet, maar gaan graag op in een mooie ideeënwereld. Mocht iemand van hen ooit in de reële wereld terechtkomen en daarna terug naar de grot gaan om te vertellen hoe de realiteit eruit ziet, dan zou hij allicht vermoord worden door degenen die hun ideeël beeld willen blijven behouden. Vandaag wordt zo iemand niet gestenigd, maar postmodern uitgeschakeld. Deze idealisering van de wereld der ideeën heeft, zoals bekend, een grote invloed gehad op het christendom; vandaar ook dat christenen en linkse mensen (als gelaïciseerde christenen) blijven geloven in een mooie multiculturele wereld en de islam als “religie van de vrede”, ondanks de werkelijkheid.

Zo menen ze bijvoorbeeld dat moslims de Koran al lang niet meer letterlijk opvatten omdat de meeste christenen dat ook niet meer doen. Maar als IS seksslaven neemt, mensen onthoofdt of christenen en yezidi kruisigt en terroriseert, dan doet het dat met de Koran in de hand (Koran 4:3; 4:24; 4:34; 5:89; 8:12; 9:29; 33:50; 47:4; 58:3; 70:30, en nog zovele meer) en die is dus eeuwig en onveranderlijk.

Een niet mis te verstaan citaat. Volgens Wim van Rooy is het theoretische onderscheid islam/islamisme dus volledig onzinnig. Dat neemt niet weg, denk ik, dat er in sommige moskeeën een mildere vorm van islam zal worden gepredikt dan in andere.

Morgen kom ik daarop terug en zal dan mijn gedachten beschrijven met betrekking tot een islamverbod, zoals de PVV dit bepleit, na lezing van het boek van Wim van Rooy.

Ik wil alvast verklappen dat ik er nog steeds wat genuanceerder tegenaan kijk dan het PVV A4 program, maar het boek van Wim van Rooy stemt wel uiterst somber als het gaat om de hoop op een soort hervormde islam. De quasi-onmogelijkhed van die hervorming wordt door Van Rooy sterk onderbouwd omdat de grondbeginselen van de islam nu eenmaal niet, of zeer moeilijk, te rijmen zijn met onze westerse liberale rechtsorde.

Morgen meer!

 

 

 

Advertenties

6 gedachtes over “Gedachten over Waarover men niet spreekt – deel 1

  1. Van Rooy heeft bijna dezelfde ontwikkeling doorgemaakt als ik: van links naar rechts van het midden (wellicht VVD in maart). Ik ga misschien zijn ‘pil’ aanschaffen, maar ik haakte af vooral bij de ‘filosofische’ invalshoek’ die Jan beschrijft. Ik ben ook benieuwd naar de kritiekpunten van Jan op het PVV-programma dat (nog) onvoldoende onderbouwd is. Je kunt niet op 1 A4 het hele programma serieus zetten en voor de rest een paar kreten slaken.

    Liked by 1 persoon

    1. Ook ik ben begonnen aan het boek van Van Rooy (ben pas op blz. 44). Ik heb het even terzijde gelegd en eerst het veel leesbaardere boek van Machteld Zee gelezen. Ook Machteld is, m.i. terecht, niet optimistisch over de islam. Een typering van de islam waar ik ook zo af en toe naar verwijs komt uit een artikel van ene Matthew Bracken. Ook hij is zeer kritisch. Ik heb zijn artikel deels vertaald (zie desgewenst https://niek1953.wordpress.com/2016/05/13/islam-internationaal-socialisme-en-nationalisme/ ). Wat ik tot nu toe in allerlei vormen (boeken, artikelen, columns, nieuws, docu’s, etc.) heb gelezen en gezien leidt voor mij maar tot één conclusie, het programma van de PVV is hard maar bittere noodzaak en, denk ik, niet in één regeerperiode volledig uit te voeren. Het wordt dus prioriteiten stellen, m.i. te beginnen met een immigratiestop en het beheersen van de moslimpopulatie. Op het A4tje van de PVV was/is inderdaad veel commentaar. Of dat quavorm terecht is? Vanuit mijn bedrijfskundige achtergrond sprak het mij in ieder geval direct aan en heb ik, ook richting PVV, erop gereageerd (zie https://niek1953.wordpress.com/2016/08/31/het-a4-tje-van-de-pvv/ ). Ook op de latere (eerste aanzet tot verdere?) uitwerking van het programma heb ik gereageerd (zie https://niek1953.wordpress.com/2016/11/16/strategisch-plan-a4-pvv-verder-uitgewerkt/ ). Dus, ook ik ben benieuw naar de reactie van Jan op het PVV plan. Zelf geeft hij al aan dat hij er nog steeds wat genuanceerder tegenaan kijkt. Ik heb daar ook wel gedachten over maar die bewaar ik voor morgen ;-).

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s