Het waren indrukwekkende woorden die gisteravond gesproken werden bij RTL Late Night door Theo Doorman, zoon van de beroemde schout-bij-nacht Karel Doorman die de vlootcommandant was van de geallieerde schepen tijdens de Slag in de Javazee.  Zie dit fragment.

Net als een paar jaar geleden bij Pauw & Witteman mocht Theo Doorman (81) zijn verhaal vertellen over de Slag in de Javazee, die in februari aanstaande 75 jaar geleden is. Voor een uitgebreide beschouwing over de slag vanuit mijn perspectief als derde generatie nabestaande, zie dit blog van mij van maart jl.

Voor mij als derde generatie nabestaande (langs de lijn van mijn moeder) ligt het natuurlijk anders dan voor iemand als Theo Doorman, die zijn vader nog gekend heeft en op zijn zesde jaar niet alleen zijn vader verloor maar ook zelf ternauwernood ontkwam aan het oorlogsgeweld en dus heel direct betrokken is.

Cynisch
Het is triest, bitter en vooral ook enorm cynisch dat naar het zich laat aanzien drie Nederlandse schepen (Hr Ms de Ruyter, Java en Kortenaer) die op de bodem van de Javazee lagen vermoedelijk illegaal gesloopt en in onderdelen verkocht zijn. Hetzelfde lijkt te gelden voor verschillende Amerikaanse en Engelse schepen en onderzeeërs in dit gebied.

Nader onderzoek zal moeten uitwijzen wat er precies gebeurd is. Sommige deskundigen menen dat er ook sprake kan zijn van een zandverschuiving of iets dergelijks, maar volgens Theo Doorman is dat hoogst onwaarschijnlijk. Update: inmiddels heeft het Ministerie van Defensie sonarfoto’s gepubliceerd.

De kwestie zal zeker een gevoelig onderwerp zijn bij het bezoek komende week van premier Mark Rutte aan Indonesië en verwacht mag worden dat hij op zijn minst een diepgaand onderzoek vraagt van de autoriteiten daar en strafvervolging van eventueel opgespoorde daders.

widodo
President Joko Widodo met onze koning

Persoonlijk heb ik er alle vertrouwen in dat de Indonesische president Joko Widodo die onlangs nog Nederland bezocht, zich hiervoor zal inzetten.

Internationaal onderzoek en actieplan
In een interessant stuk in The Guardian van gisteren roept de Britse archeoloog en onderzoeker van maritieme misdaad Andy Brockman op tot internationaal onderzoek en een actieplan van betrokken landen die destijds de geallieerde vloot vormden ter verdediging van Nederlands-Indië, te weten Nederland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Australië.

Hoewel dit voor de drie genoemde Nederlandse schepen te laat zal zijn, had er natuurlijk al veel eerder actie genomen moeten worden.

Andy Brockman stelt:

 “My feeling is that the Ministry of Defence files the issue of taking active steps to protect historic Royal Navy wrecks under the heading of too difficult and too expensive. However, I think it is becoming ever more clear that this attitude is not acceptable to the wider public, not least to veterans and their families”.

“This latest example of commercially driven damage to what are maritime military graves should be a spur to international action, led by the governments of Britain, Australia, the Netherlands and the USA, over two thousand of whose sailors lie in the Java sea.”

 

Ik sluit mij bij deze aan bij de oproep van Brockman en hoop dat premier Rutte in samenspraak met president Joko Widodo en de andere genoemde landen tot een effectief plan van aanpak zal komen.

Een bedroefd grondgevoel
Wat rest, zeker voor de directe nabestaanden zoals Theo Doorman die de slachtoffers nog persoonlijk gekend hebben, is een “bedroefd grondgevoel”, zoals Theo het treffend verwoordde.

maud-met-ouders
Mijn grootvader Nico (midden) sneuvelde  tijdens de Slag in de Javazee. Rechts mijn moeder, links zijn eerste echtgenote 

Het gevoel van een ouder missen is een triest grondgevoel dat je je hele leven met je meedraagt. Ik kan daarover meepraten omdat ik mijn moeder jong heb verloren. Zoals Theo Doorman zei: “het blijft altijd in je kop zitten”.

Als het om een oorlogsslachtoffer gaat komen daar nog indringende vragen bij. Waarom moest het zo zijn en wat had er gedaan kunnen worden om dit te voorkomen? – zijn dan enkele van de vragen die maar blijven opdoemen.

Het verleden kunnen wij echter niet met terugwerkende kracht veranderen, hoe graag we het soms ook zouden willen. Wat rest is berusting en uiteindelijk acceptatie.

Een bedroefd grondgevoel blijft voor de betrokkenen. Daar zal deze – naar het zich laat aanzien – grootschalige plunderpartij op de bodem van de Javazee niets aan veranderen. Laat het een reden te meer zijn om degenen te eren die destijds hun leven gegeven hebben voor Nederland.

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Een bedroefd grondgevoel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s