Gisteravond viel het me ineens op: de slogan stronger together die Hillary Clinton en Tim Kaine gebruiken voor hun verkiezingscampagne is precies dezelfde als degene die D66 gebruikt, ik dacht sinds een jaar: samen sterker. Daaraan wordt  door D66 toegevoegd “voor een beter Europa” of “kansen voor iedereen”. Lodewijk Asscher heeft een variatie op hetzelfde thema: bij hem is samen vooruit de slogan.

d66 lodi.jpg

Wassila is op dreef
Het gegeven dat team Hillary deze zomer met “stronger together” de slogan van D66 “samen sterker” overgenomen lijkt te hebben zou erop kunnen duiden dat Wassila Hachchi meer invloed heeft in het campagneteam van Hillary dan we denken grapten een paar twittervrienden gisteravond, een grap die ik natuurlijk grif overnam.

d66-samen-sterker

Toch lijkt me dat iets te veel eer voor Wassila die van onze belastingcenten aan het flyeren is geslagen voor Hillary. Eerder lijkt het erop dat de progressieve elites overal in de wereld hun toevlucht nemen tot een zelfde soort verhullende braaftaal en gebrek aan inhoud. Postmoderne leegheid zou Wim van Rooy dit noemen. Hun uitingen zijn in toenemende mate inwisselbaar en wie wie nu naäapt (Jesse Klaver als copycat van Barack Obama, of Hillary die een Pechtoldje doet) doet nauwelijks terzake.

d66-jesse

De slogan stronger together of samen sterk staat bij nadere beschouwing niet zozeer vóór iets, maar vooral tegen iets, namelijk de opkomst van patriottische, volgens de MSM en linksliberale elite “populistische” politiek. Om dit narratief van enige glans te voorzien wordt de aloude linkse solidariteit er met de haren bij gesleept.

Niet voor niets besteedde Lodewijk Asscher, die in zijn politieke loopbaan een spoor van dure mislukkingen achter zich laat, een groot deel van zijn speech aan het demoniseren van de tegenpartij die zou bestaan uit “hitsers en splitsers”, om daarmee zijn eigen braafheid van iets meer reliëf te voorzien.

Rookgordijn
Al deze slogans lijken vooral een rookgordijn te zijn voor de linksliberale elite die er grote problemen mee heeft problemen te benoemen, zeker voor zover die het gevolg zijn van het eigen beleid van globalisatie, massa-immigratie en van bovenaf afgedwongen multiculturalisme. Slechts een enkele stem in de linkse gelederen verheft zich tegen dit dominante geluid, zoals nu het geval lijkt te zijn bij PvdA-lijstrekker kandidaat Jacques Monasch.

Bovendien, zoals ik laatst in mijn blog Extreem-rechts is het nieuwe politieke midden poneerde, hebben globalisatie en EU ervoor gezorgd dat politieke stromingen die van oudsher verschillend waren (sociaal-democraten, christen-democraten en liberalen) nu nauwelijks meer van elkaar te onderscheiden zijn.

De vertegenwoordigers van de gevestigde partijen houden weliswaar een ander verhaal (het pleur op van Rutte klinkt weer heel anders dan het samen vooruit van Lodewijk Asscher of het pleidooi voor normen en waarden van Buma) maar eenmaal aan de macht lijken ze als twee druppels water op elkaar, omdat de internationale instituties (IMF, ECB, EU etc.) in feite het beleid bepalen en de marge om nationaal af te wijken nauwelijks meer bestaat.

Intussen worden de problemen die voortkomen uit dit globalisatie-beleid zoals de sluipende islamisering van het Westen en de radicalisering van de islam zorgvuldig onder het tapijt geschoven. In de VS onder Obama, die in het Midden-Oosten overal de Moslim Broederschap in de kaart heeft gespeeld, is het zelfs min of meer verboden om de islam ook maar te noemen als bron van terreur. In de EU gaat het dezelfde kant op.

Religie van de vrede
We moeten geloven dat de islam een religie van de vrede is en dat de bijna 30.000 islamitische aanslagen sinds 9/11 (95% van de wereldwijde terreur is islamitisch) gepleegd worden door een paar miljoen verwarde mannen. Dit alles is een gevolg van te weinig stageplaatsen en onvoldoende nadruk op gelijkheid in het onderwijs, dixit Alexander Pechtold. Die vijf tot tien islamitische aanslagen per dag (wereldwijd) moeten we maar over ons heen laten komen van de linksliberale elite: bad luck als het je treft.

Wie zijn stem verheft tegen dit heersende narratief, zoals Donald Trump in de VS of Geert Wilders bij ons, wordt vakkundig gedemoniseerd tot racist, fascist, sexist of xenofoob, en het liefst dit alles tesamen. Waarna de linksliberale elite weer met het verhullende praatje komt dat alles eigenlijk prima gaat onder hun inspirerende leiding. Want samen zijn we sterker. Stronger together. Samen vooruit!

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s