De lezer kan gerust zijn: ik zal vandaag geen ellenlange beschouwing over ons zorgstelsel beginnen. Daarvoor heb ik er te weinig verstand van. Ik kan hooguit vragen stellen, zoals ik al deed in dit blog van een jaar geleden. Ook zal ik geen pleidooi houden vóór of juist tegen een nationaal zorgfonds, om dezelfde reden.

Vandaag wil ik een meer principiële vraag aan de orde stellen: worden wij (de Nederlandse bevolking) financieel gegijzeld  door de zorgverzekeraars?

Zoals bekend hebben wij sinds 1 januari 2006 een nieuw zorgstelsel waarin de zorgverzekeraars een cruciale rol spelen. Dit heeft geleid tot een explosie van de kosten en een toename van de (steeds minder transparant wordende) beheerskosten in de zorg. Pas sinds twee of drie jaar nemen de kosten af door de harde bezuinigingen van het kabinet Rutte-Asscher en het bemoeilijken van de toegang tot de zorg door het berekenen van een absurd hoog eigen risico.

Ook is bekend dat heel wat oud-politici goed geld verdienen als zorgbobo waardoor de indruk bestaat van een lobbycratie of vorm van corporatisme met slechts één doel: het in stand houden van het duurste zorgstelsel in Europa.

Zoals gezegd weet ik te weinig van de materie om goed te kunnen beoordelen of de oprichting van een nationaal zorgfonds, met uitsluiting van de zorgverzekeraars voor een groot deel van de zorg, daadwerkelijk het ei van Columbus is. Maar toen ik vandaag het artikel las Invoering nationaal zorgfonds is een dure grap van de hoogleraren economie Wim Groot en Henriette Maassen van den Brink, ben ik flink geschrokken.

Volgens de beide hoogleraren steekt de zaak juridisch zo in elkaar dat bij een eventuele stelselwijziging in de richting van een nationaal zorgfonds, de zorgverzekeraars en hun goed betaalde zorgbobo’s (de sector kost één miljard euro per jaar alleen al aan lobbykosten) gecompenseerd moeten worden.

Groot en Maassen van den Brink komen dan met de volgende berekening:

Als de overheid de reserves van de zorgverzekeraars zou confisqueren, zou dat 3.4 miljard euro opleveren. Echter, zelfs een kabinet met de SP en 50PLUS mag niet zo maar andermans eigendom afpakken. Het is waarschijnlijk dat de totale reserves eigendom blijven van de zorgverzekeraars. Zij kunnen daar een goede doelenstichting mee beginnen of een andere mooie bestemming voor verzinnen. Op die manier zou zo’n 6.7 miljard euro aan kapitaal van verzekerden verdwijnen. Dat is nog niet alles. Het is goed mogelijk dat – al dan niet door een rechter gedwongen – de overheid de zorgverzekeraars moet compenseren voor de geleden schade en gemiste inkomsten. Het CPB berekent dat het compenseren van de zorgverzekeraars voor gemiste inkomens 19.7 miljard euro kost. Als we dit bij elkaar optellen, kunnen de kosten van (her)invoering van een nationaal zorgfonds of ziekenfonds oplopen tot 31.7 miljard euro.

Welnu, mijn vraag aan de politiek is simpel en staat los van de vraag of de invoering van een nationaal zorgfonds wel of niet wenselijk is:
klopt het dat bij een eventuele stelselwijziging in de richting van een nationaal zorgfonds de Nederlandse bevolking rekening moet houden met een kostenpost van 31.7 miljard euro om de zorgverzekeraars te compenseren?

Als het antwoord op deze de vraag ja luidt, zou dit wel eens kunnen betekenen dat we tot het einde der tijden vast zitten aan het huidige stelsel. Dat lijkt me goed nieuws voor de vele lobbyisten, maar minder goed nieuws voor de Nederlandse bevolking.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s