De verkiezingen komen eraan, dus roeren de politieke partijen zich. Afgelopen zaterdag was er een groot interview in de Telegraaf met Alexander Pechtold die als speerpunt de arbeidsmarkt heeft uitgekozen:
D66 belooft meer vaste banen.

De plannen van D66 krijgen  nog een nadere uitwerking komende vrijdag en daarna zal ik er uitgebreider op reageren. Hier alvast een eerste reactie op hetgeen Alexander Pechtold te berde bracht via de Telegraaf.

Pechtold constateerde dat de (overigens door D66 gesteunde) aanpak van de arbeidsmarkt door het kabinet Rutte-Asscher faalt, c.q. averechts werkt. Op dit punt ben ik het eens met Pechtold; dat roep ik ook al drie jaar.  Om de situatie te verbeteren wil D66 twee maatregelen nemen: het vaste contract moet flexibeler worden dus makkelijker te ontbinden en daarnaast wil D66 tijdelijke contracten verbieden.

Dat betekent dat D66 hetgeen Asscher een “versoepeling” van het ontslagrecht noemde maar in feite een juridisering was, grotendeels wil terugdraaien. Het nadeel van het nieuwe ontslagrecht is namelijk dat de vergoeding weliswaar lager is maar dat de rechter aan zoveel regels wordt gebonden alvorens deze een contract mag ontbinden, dat veel ontslagzaken voor de kantonrechter hierop struikelen. Vervolgens moet er dan toch weer onderhandeld worden door partijen. Daardoor zijn de vergoedingen in de praktijk toch weer hoger. Bovendien hebben werknemers extra beroepsmogelijkheden gekregen waardoor ontslagprocedures jaren kunnen duren.

Het zijn dit soort overheidsmaatregelen, inclusief de absurde verplichtingen voor werkgevers bij ziekte van de werknemer (twee tot drie jaar loondoorbetaling, tot 12 jaar premieverhoging) waardoor werkgevers in Nederland  huiverig zijn geworden om mensen aan te nemen. We zien dan ook dat de meeste mensen die nu werk vinden als uitzendkracht in dienst worden genomen om alle bovengenoemde problemen te omzeilen.

Het voorstel van D66 om het ontslagrecht daadwerkelijk te versoepelen (dus de juridisering door Asscher terug te draaien) kan bij mij op bijval rekenen. Dit is wat ik zelf ook steeds heb voorgesteld: maak de procedure korter en eenvoudiger, desnoods met een wat hogere vergoeding. Je zou kunnen denken aan een vergoeding die ongeveer het midden houdt  tussen de oude kantonrechtersformule en de nieuwe vergoeding volgens de wet WWZ, die veel lager is.

Ik denk dat de begrijpelijke angst van werkgevers, vooral in het MKB,  om mensen aan te nemen vooral voortkomt uit de jarenlange verplichtingen en procedures als het verkeerd gaat met de werknemer (zowel qua ziekte als op het vlak van functioneren) en niet zozeer verband houdt met de hoogte van de ontslagvergoeding. Of die nu één derde maandsalaris of een half maandsalaris per gewerkt jaar bedraagt maakt in de meeste ontslagzaken niet zoveel uit. Het zijn vooral de ellenlange procedures en juridische kosten waar werkgevers tegenop zien.

Nu kom ik op de laatste maatregel waar Pechtold op zinspeelde: in ruil voor het flexibeler maken van het vaste contract wil D66 tijdelijke contracten helemaal afschaffen, als ik het goed heb begrepen. Misschien is dit de aard van het politieke beestje die weer boven komt, maar hier vervalt D66 weer in een oude gewoonte die nu juist de oorzaak is waarom onze arbeidsmarkt zo enorm verziekt is: de politiek wil met allerlei bureaucratische regeltjes bedrijven voorschrijven hoe zij zich dienen te gedragen.

Bedrijven weten heel goed wanneer ze iemand een vast contract willen én kunnen aanbieden en wanneer een tijdelijk contract beter is. Ik denk dat de politiek gewoon moet ophouden met het voorschrijven van allerlei contractvormen en andere bedilzuchtige regeltjes.

Als D66 en de overige partijen hun huiswerk doen zullen ze zorgen voor beperking van de verantwoordelijkheid van de werkgever voor ziekteverzuim en inderdaad een daadwerkelijke versoepeling (dus versimpeling in plaats van juridisering) van het ontslagrecht. Dat zal waarschijnlijk een positief effect hebben op de arbeidsmarkt, maar daarvoor in de plaats moeten niet weer andere geboden of verboden komen, zoals D66 nu lijkt te beogen.

Zoals gezegd zal ik hier later op terugkomen als de volledige plannen van D66 bekend zijn. Intussen verwijs ik naar mijn eigen 7-puntenplan voor de arbeidsmarkt van anderhalf jaar geleden.

 

Advertenties

Een gedachte over “Nieuw plan D66 voor de arbeidsmarkt

  1. In ontslagkwesties houd ik er een eenvoudige theorie op na: als iemand van mij afwil, dan probeer ik mijn huid zo duur mogelijk te verkopen. Liever daarna een baan tegen minimumloon dan in de WW die inmiddels minder passend is (en terecht!) geworden. Dan maar met minder genoegen nemen! Want (betaald) werk is het belangrijkste.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s