Het asielvraagstuk dreigt onbeheersbaar te worden. In navolging van Frits Bolkestein in 1994 en Malik Azmani in 2015 pleit ik voor een radicale koerswijziging: alleen nog maar opvang in eigen regio. Wat zijn daarvoor de mogelijkheden binnen het bestaande Vluchtelingenverdrag? Op welke praktische bezwaren stuiten we?

Een vriend attendeerde mij deze week op een interessant artikel  in het NRC Handelsblad van Caroline de Gruyter over de visie van de Canadese hoogleraar internationaal vluchtelingenrecht James Hathaway. Interessant, omdat er binnen het bestaande VN Vluchtelingenverdrag uit 1951 (met update in 1956) misschien meer mogelijk is dan menigeen denkt.

Volgens prof. Hathaway kunnen vluchtelingen bijvoorbeeld verdeeld worden over de opvangende landen en is dat in het verleden ook gebeurd. De asielzoeker heeft zelf niet het laatste woord waar hij of zij terecht komt. Hathaway ziet de opvangbereidheid van de deelnemende landen als cruciaal om vluchtelingencrises beter op te kunnen vangen. Om dit punt beter te kunnen organiseren pleit Hathaway voor meer supranationale bevoegdheden van organisaties zoals de UNHCR.

Hier scheiden de wegen tussen Hathaway en ondergetekende, want ik heb principiële bezwaren tegen het de facto uitbesteden van ons immigratiebeleid aan door marxistische lieden bevolkte organisaties als de VN. Bovendien denk ik dat de omstandigheden radicaal anders zijn anno 2016 in vergelijking met de door Hathaway genoemde voorbeelden uit het verleden, als het gaat om de aantallen van de asielzoekers of migranten.

We hebben het nu over tientallen miljoenen migranten die op drift zijn geraakt, op termijn zelfs honderden miljoenen. Ook de toename van het aantal failed states, van gewapende conflicten en de opkomst van de radicale islam zijn belangrijke push-factoren voor migranten / asielzoekers.

Net als Frits Bolkestein in 1994 (hij werd hiervoor door de hele Tweede Kamer verketterd, inclusief zijn eigen VVD-fractie), Malik Azmani in 2015 en migratie-expert professor Paul Collier sinds jaren, pleit ik voor een radicaal andere aanpak: opvang van asielzoekers alleen nog maar in de eigen regio.

Uiteraard gaat dit niet zo maar; het Westen zal hard moeten werken aan de voorwaarden om dit beleid ook op een verantwoorde manier uit te voeren. Je kunt dan denken aan het aanleggen van Safe Havens in conflictgebieden, maar ook aan (door het Westen gesteunde) economische zones in die gebieden. Dit concept is eind 2015 nog eens onder de aandacht gebracht door Collier in een ingezonden stuk  in The Spectator, een artikel dat ik al vaker onder de aandacht heb gebracht in mijn blogs.

Het VN Vluchtelingenverdrag
Moet het VN Vluchtelingenverdrag aangepast worden om dit beleid van Opvang in Eigen Regio uit te voeren? Ik ben geen jurist dus begeef mij nu op glad ijs. In het VN Vluchtelingenverdrag wordt gesproken over  contracting states die gezamenlijk de verantwoordelijkheid nemen voor de vluchtelingen. Het is dus niet aan de vluchteling zelf om het land van bestemming uit te kiezen. Zo staat er bijvoorbeeld onder het hoofdstuk Schedule, paragraph 8:

The competent authorities of the country to which the refugee desires to proceed shall, if they are prepared to admit him and if a visa is required, affix a visa on the document of which he is the holder.

De zinsnede if they are prepared to admit him lijkt erop te duiden dat de ontvangende staten beslissen waar de vluchteling heen gaat, niet de vluchteling zelf. Veel mensen die nu op gammele bootjes de oversteek maken over de Middellandse Zee naar de EU zijn overigens helemaal geen vluchtelingen. Wel blijken ze vervolgens in de praktijk vrijwel onuitzetbaar. In Duitsland houdt men al rekening met termijnen van 20 jaar of meer voor het uitzetten van de door Frontex binnengepeddelde Afrikanen.

Kern van de zaak is dat er radicaal gekozen moet worden voor het concept van Opvang In Eigen Regio omdat de asiel/migratiecrisis anders onbeheersbaar zal worden, c.q. dat al lang is geworden.  Deze visie is in lijn met het Plan Azmani van de VVD en volgens mij ook met de standpunten van PVV en VNL. Deze coalitie van gezond verstand zal de komende tijd uitgebreid moeten worden met andere partijen.

Het is dan aan de juristen om uit te zoeken of het Vluchtelingenverdrag al dan niet aangepast moet worden, maar de politiek zal de regie moeten voeren. Dit is lastig, te meer daar het immigratie- en asielbeleid sinds het Verdrag van Amsterdam (1997) geleidelijk is overgeheveld van de afzonderlijke lidstaten naar de EU. Sinds het Verdrag van Lissabon (2007) is zelfs bepaald dat Nederland het VN Vluchtelingenverdrag niet langer zelfstandig kan opzeggen. Ook de EU zal dus overtuigd moeten worden van dit beleid.

Praktische problemen
Daarnaast hebben we nog de praktische kant. Hoe uitvoerbaar is een beleid van opvang alleen in de eigen regio? De EU zal overeenkomsten moeten sluiten met staten in de regio om de opvang over te nemen van asielzoekers die zich toch in de EU melden, al zal die groep steeds kleiner worden als de grens beter bewaakt wordt in plaats van Frontex als veerdienst in te zetten.

Op dit moment doet de EU dat al via de deal met Turkije maar maakt zich daarbij te afhankelijk (chantabel) van één partij. Beter zou zijn het Australische beleid over te nemen en met meerdere staten zulke overeenkomsten te sluiten. De kosten daarvoor moeten zo veel mogelijk verlegd worden naar landen die proxy wars steunen of veroorzaken (USA, Saoedi-Arabië, Qatar, Iran, Turkije etc.): het principe van de vervuiler betaalt. Dat zal deze landen ontmoedigen hun oorlogstuig te versturen naar de conflictgebieden. Ook moet er een maximale inzet komen van de internationale gemeenschap om de lopende conflicten z.s.m. te beëindigen.

Verder zou het ideaal zijn als er in conflictgebieden als Syrië voorlopig Safe Havens komen voor eerste opvang, maar daarvoor is een goede samenwerking USA – Rusland -EU nodig. Voorlopig lijkt dat nog toekomstmuziek te zijn, in ieder geval zolang de huidige Amerikaanse president er nog zit.

Advertenties

2 gedachtes over “Opvang in de Eigen Regio

  1. Ik heb ook Hathaway gelezen in NRC Handelsblad. Hij heeft maar voor een deeltje gelijk. Het zou betekenen dat ook een land als Chili – tegenwoordig democratisch – asielzoekers moet opnemen. Welke vluchteling wil daar naar toe?
    Opvang in eigen regio, zoals de VVD bepleitte, lijkt mij ook de beste oplossing. Of een stap verder: ‘de Australische oplossing’. De kosten daarvan in de EU delen.
    Ik vrees ook dat velen van de VN ‘marxistisch’ zijn ingesteld. Niet zozeer dat zij van nature zo zijn, maar door de houdingen van de VN én dankzij hun verdiensten. Dat laatste speelt een doorslaggevende rol, zo heb ik in het verleden ook al gemerkt. Bij het ‘linkse’ HVV kwam ik ook zakkenvullers tegen en je komt ze nu ook volop tegen op tv en in de politiek. Ik vond altijd loopbaan – maakt niet uit hoeveel geld je daarmee verdient – en van mijn vader (gewoon arbeider) ooit meegekregen de linkse gedachten belangrijker.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s