Vandaag is het 17 augustus. Behalve de verjaardag van schrijver dezes is dat ook de verjaardag van de Republiek Indonesië: op 17 augustus 1945 hield Soekarno (die eigenlijk Kusno Sosrodihardjo heette) zijn beroemde Proklamasi, de Indonesische Onafhankelijkheidsverklaring.

soekarno_onafhankelijkheids

Het heeft overigens lang geduurd voordat Nederland 17 augustus 1945 als het officiële begin van de Indonesische Onafhankelijkheid erkende, pas in 2005 gebeurde dit door toenmalig minister van Buitenlandse zaken Ben Bot.

We weten allemaal hoeveel gevoeligheden hiermee gepaard gaan aan beide kanten. De dekolonisatie van Indonesië (1945 – 1949) volgend op de Japanse bezetting was een periode van grote chaos, wat alleen al blijkt uit de geschiedenis van de Onafhankelijkheidsverklaring zelf: Soekarno en Hatta voelden er op dat moment niets voor maar werden gegijzeld door radicale jongeren. Ze besloten uiteindelijk mede op aandringen van de Japanse commandant die links op de foto staat om toch de verklaring af te leggen.

Vervolgens brak een zwarte bladzijde aan in de geschiedenis van Nederlands-Indië / Indonesië, de periode van de Bersiap met tienduizenden slachtoffers aan Nederlandse kant (ook onder Indonesiërs die Nederland steunden), maar het was ook de tijd ook van de militaire acties van Nederland, eufemistisch Politionele Acties genoemd met de omstreden “zuiveringen” door kapitein Raymond Westerling c.s.

Deze periode roept nog steeds zoveel emoties op bij de betrokkenen dat het vrijwel onmogelijk is er een objectief debat over te voeren. Zelf heb ik veel gehad aan het werk van Peter Schumacher, een Nederlander in 1933 geboren in Nederlands-Indië, later fotograaf en journalist geworden. Peter schreef in de jaren tachtig boeiende dossiers voor NRC Handelsblad over de periode van de Politionele Acties. Ik heb wel eens contact met hem gehad via mail, Peter is een innemende en bovenal objectieve man.

Het bijzondere van Peter Schumacher is dat hij de betreffende periode zelf als kind meegemaakt heeft en de belangrijkste hoofdpersonen later als journalist persoonlijk goed gekend heeft. Dan heb ik het zowel over nationale leiders van Indonesië als een toch enigszins mysterieuze man als kapitein Raymond Westerling, bijgenaamd “De Turk”. Op de website van Peter Schumacher zijn deze dossiers en ook E-books te bekijken die over deze periode gaan, een aanrader!

Los van de begrijpelijke gevoeligheden aan beide kanten ben ik altijd voorstander geweest van een soort Gemenebest constructie van de voormalige Nederlandse koloniën. Ik geloof dat Ruud Lubbers als premier daar ook wel eens op zinspeelde in de jaren tachtig.

Natuurlijk, net als met Indonesië ligt ook met Suriname ligt de relatie gevoelig, zeker zolang Bouterse daar de scepter zwaait. Maar los van alle narigheid en negatieve gevoelens voortvloeiende uit het verleden zijn er ook gemeenschappelijke sterke punten van de landen die eeuwenlang deel uitmaakten van het Koninkrijk der Nederlanden, zoals infrastructuur en onderwijs (m.i. toch een verdienste van Nederland, met name in de latere koloniale periode vanaf ca. 1900) en ook wat betreft rechtssystemen e.d.

Ik kijk dan met een schuin naar het Verenigd Koninkrijk waar men verder is met de Commonwealth gedachte dan Nederland. Iemand die een groot voorstander is van de Commonwealth gedachte is Nigel Farage van de Britse onafhankelijkheidspartij UKIP.

Farage heeft een boeiende visie hierop. Hij vindt dat de Britten minder naar de EU moeten kijken (inmiddels is tot de Brexit besloten) en meer richting een vrijhandelszone met de Commonwealth gebieden (met een bevolking van in totaal twee miljard mensen).

Ook Nederland zou in die richting kunnen denken, maar dan moet er misschien eerst eens een punt gezet worden achter al die postkoloniale verzuring. Ter inspiratie hieronder een video van een interview met Nigel Farage uit 2013 waarin hij zijn positieve en boeiende visie op een toekomstig Commonwealth trade bloc uiteen zet (met name vanaf minuut 2.30)

Ter afsluiting wens ik mijn vrienden in Indonesië vandaag een fijne Onafhankelijkheidsdag!

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “Pleidooi voor een Nederlands Gemenebest

  1. Het voordeel als je zo oud (71) bent als ik, is dat je de historie goed kent. Schumacher heeft het idd mooi verwoord, evenals vele anderen. Voor ‘Gemene Best’ zijn er wel 2 partijen nodig. Ik geloof dat vml Ned-Indie niet stond te popelen. Misschien nu in een heel losse band die overigens vrijwel overeenkomt met de situatie nu.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s