De EU lijkt op een groot passagiersschip dat verstrikt is geraakt in gevaarlijke wateren. Al enkele keren is het schip geschampt door een ijsschots en een ieder vreest dat het een volgende keer wel eens goed raak kan zijn, waardoor het schip zal zinken en met man en muis vergaat. Je zou dus druk overleg verwachten op de brug tussen de kapitein, zijn eerste stuurman en de navigator. Is dat ook het geval?

De twee grootste gevaren die de EU bedreigen zijn de falende euro eenheidsmunt en het rampzalige concept van open borders, dat leidt tot een niet te verwerken toestroom van migranten uit het Midden-Oosten en Afrika met alle veiligheidsproblemen van dien, zowel voor de korte termijn (de terroristen van IS die door het net slippen en hier dood en verderf zaaien) als op de lange termijn.

We weten immers dat islamitische migranten over het algemeen (positieve uitzonderingen daargelaten) als zij massaal worden toegelaten ertoe neigen zich te isoleren van de westerse maatschappij waarin zij leven door een parallelle samenleving te vormen, waardoor radicalisering tot in de 3e, 4e of zelfs 5e generatie op de loer ligt.

Als we het over de euro hebben, zie de conclusies die topeconoom Stiglitz onlangs trok in zijn boek, kan deze niet anders genoemd worden dan een mislukking.
Je zou verwachten dat de kapitein, eerste stuurman en navigator koortsachtig overleggen en in deze noodsituatie ook onconventionele oplossingen overwegen.

Natuurlijk, de simpelste oplossing is de euro en de EU ontmantelen, er weer 28 landen van maken met ieder een eigen munt en ieder land zijn eigen grens laten bewaken. Toch valt het te betwisten of dit de ideale oplossing is. Zal Europa overleven als interne markt met 28 door speculanten geplaagde nationale munten?

Die vraag moeten we wel stellen, aangezien dit al mis ging in de jaren zestig toen de interne markt (EEG) nog maar uit zes landen bestond. Zelfs dat was monetair niet stabiel. Daarom begon men toen over een gemeenschappelijke munt na te denken, zie mijn historische artikel de ontstaansgeschiedenis van de euro.

Iets dergelijks kun je ook stellen over de grenzen. Individuele landen als Griekenland en Italië zijn inmiddels zo verzwakt (mede door de euro) en uitgehold dat zij niet eens meer in staat zijn hun grenzen te beschermen, zelfs al zouden ze het willen. Nu kun je natuurlijk redeneren vanuit Nederlands perspectief: hun pakkie-an, maar dat lijkt mij een kortzichtige redenering. Want als een horde van miljoenen agressieve migranten bezit neemt van Zuid-Europa dan zijn wij vroeg of laat ook de pineut. Europa zal dan ten onder gaan op dezelfde manier als ooit het Romeinse Rijk: kapot gebeukt door barbaren die de grenzen overliepen.

sovereignHet is dus tijd voor pragmatische oplossingen op basis van een heldere visie en koers. De EU buitengrenzen zullen bewaakt moeten worden door mobiele brigades op zee, die boten met illegale migranten en/of vluchtelingen naar neutrale zones slepen, dus niet naar de EU. Het Australische beleid.

In de tussentijd zou er weer identiteitscontrole aan de nationale grenzen doorgevoerd kunnen worden. Zoals ik al eerder heb gesteld kun je dit met hulp van ICT zo organiseren (paspoort plus gezichtsscan) dat de controle niet langer duurt dan 10 of 15 seconden per persoon. Het is onzin om te stellen dat hierdoor de interne markt van goederen en diensten verloren gaat. Een kleine aanpassing van het Schengen-verdrag zou voldoende zijn.

Ook voor de euro-problematiek zijn pragmatische oplossingen denkbaar, zoals ik al jaren betoog. Zie de euro solution matrix van Drs. Harry Geels. Er zijn verschillende oplossingen denkbaar waardoor de EU wél een gemeenschappelijke munt houdt maar monetaire flexibiliteit op landniveau (wisselkoers en rentestanden) mogelijk wordt.

Waarom wordt er over dit alles niet gesproken en nagedacht, tenminste zo lijkt het? Ik denk dat we te maken hebben met het meest visieloze leiderschap sinds decennia, met aan het hoofd de über-theedrinker Mutti Merkel, die machtsdronken lijkt te zijn geworden. Over de egomane Franse president, de socialist François Hollande, hoeven we niet te spreken: zelfs in zijn eigen land heeft 90% van de bevolking het vertrouwen in hem opgezegd.

Dan hebben we onze eigen premier, de immer vrolijke Mark Rutte die een aantal dingen best goed doet maar zodra het woord visie valt begint de man al te kermen en te piepen. Mark is een manager, dat is iemand die opdrachten die van boven komen (van Mutti Merkel) “vertaalt” naar de werkvloer (dat zijn wij). Een leider is hij nooit geweest en zal hij ook nooit worden.

Over de bureaucraten in Brussel zal ik het vandaag maar niet hebben.  Het zal de lezer duidelijk zijn: er is geen koers van de EU, behalve domweg doorvaren volgens het oorspronkelijke plan. Heldere geesten beseffen waartoe dit zal leiden.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s