Help! Geboren in 1959, ben ik een typisch kind van de jaren zestig en zeventig. We waren rebels, gewend om autoriteiten in twijfel te trekken en het eigen verleden te relativeren. Maar nu bevinden we ons op een keerpunt in de geschiedenis waarbij het eigene verdedigd zal moeten worden of verloren gaat. Hoe keer ik mezelf om?

Hoe erg het gesteld is met de uitholling van onze natiestaten en de democratie door het managersgilde wordt helder uiteengezet in deze longread van Thierry Baudet op GeenStijl. De gelijkschakeling van Europa door euro- en EU ideologie in combinatie met een islamitische invasie bedreigen  het veilige en vrije Nederland waarin we opgegroeid zijn. Kortom, het is tijd voor patriottische actie. Maar waar moet ik beginnen?

Volgens de generatie-indeling van Wikipedia behoor ik tot de Verloren Generatie (1956 – 1970). We kwamen na de Protest Generatie (1941 – 1955) en vóór de Pragmatische Generatie (1971 – 1985). Een beetje tussen het servet en het tafellaken zou je kunnen zeggen.

Vondelpark
Vondelpark ineens vol met hippies

De hoogtijdagen van het hippie gebeuren (mei 1968) hebben we net gemist omdat wij van de Verloren Generatie toen nog te jong waren.

Het staat me bij hoe ik als negenjarige met ons hondje het Vondelpark in wandelde in 1968 en dit ineens helemaal vol lag met hippies in slaapzakken.

Maar in de strijd om de macht zijn we inmiddels voorbij gestoken door de Pragmatische Generatie: de Asschers, Dijsselbloemen en Zijlstra’s van deze wereld.

Politiek aan de rechterkant
Heimwee naar de Gerard Doustraat plaatje

Nu zie ik mezelf al heel wat jaren als behorend tot de rechterkant van het politieke spectrum, maar enig nostalgisch verlangen naar de jaren zeventig met vrijheid en blijheid en heerlijke flower power muziek is mij niet vreemd. Ik schrijf erover in mijn E-book Heimwee naar de Gerard Doustraat.

Hoe inspirend die flower power periode ook was, de gevolgen ervan zijn in veel opzichten rampzalig. Het zelf-relativerende, softe wereldbeeld van de jaren 60 en 70 heeft geleid tot een maatschappij die zichzelf niet meer verdedigt tegen een invasie van andere culturen met minder vrije opvattingen. Dat is een contradictie: uit naam van de vrijheid leggen we ons neer bij onvrijheid.  Verstrikt in weg-met-ons denken.

In zijn beroemde essay Het Multiculturele Drama uit 2000, bracht Paul Scheffer dat treffend onder woorden. Scheffer schreef onder meer:
Schermafdruk 2016-08-11 09.36.02

Scheffer had volkomen gelijk. Maar waar mijn grootvader (geboren in 1902) nog een echte patriot was die op alle belangrijke feestdagen klaarstond met de Nederlandse vlag en waar mijn vader (geboren in 1931) behoorde tot de generatie die volwassen werd na WO2 en zich vooral inzette voor internationalisering, behoor ik tot die vermaledijde zelf-relativerende Verloren Generatie.

Het is tijd om op te staan. Het roer moet om. Ik moet de Nederlandse vlag kopen, het Wilhelmus eindelijk eens goed uit mijn hoofd leren en voor dag en dauw marcheren, uit volle borst vaderlandse liederen zingend.
Het is vast nog niet te laat!

nederlandse-vlag-met-oranje-wimpel-1.png

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s