De op 27 juli overleden oud-premier Piet de Jong was zoals bekend oud-Marine Officier. In de oorlog onderscheidde hij zich door in mei 1940 met de nog in aanbouw zijnde onderzeeboot O24 uit te wijken naar Engeland en van daaruit vijf jaar lang voor de geallieerden te strijden met zijn duikboot. Hij kreeg er twee keer het Bronzen Kruis voor vanwege dapperheid en operationele verdienste. Ook ontving hij het Britse Distinguished Service Cross.
.

duikboot
De onderzeeboot O24 van Piet de Jong kort na de oorlog

Van de kant van mijn moeder’s familie is er een link met Piet de Jong. Mijn grootvader Nico Schrakamp was ook Marine Officier. Ik vermoed dat ze elkaar in de jaren dertig hebben leren kennen, mogelijk in Soerabaja waar ze regelmatig naar werden uitgezonden. Bij het uitbreken van de oorlog was Piet de Jong Luitenant ter zee der tweede klasse, mijn grootvader die iets ouder was had al de eerste klasse bereikt maar zou nooit verder komen: hij sneuvelde in 1942 tijdens de Slag in de Javazee.

Nico werd maar 40 jaar; Piet zou de 101 halen.

De tweede vrouw van mijn opa Nico woonde na de oorlog in Den Haag en haar zag ik als mijn oma, hoewel ze dat biologisch niet was. Ze hoorde zo’n beetje bij de bon chic van Den Haag met haar adellijke afkomst maar was in wezen een bescheiden vrouw die weinig van de politiek moest hebben, echter altijd gunstig sprak over Piet de Jong. Hem kende ze immers als Marine-man. Toen mijn oma negentig jaar werd, zag ik de kleine ex-premier op haar verjaardag verschijnen met een cadeautje.

piet_de_jong-cda-congresbijgesn
Piet de Jong in 2010: tegen samenwerking CDA met PVV

Later, in 2010, kwam de naam van Piet de Jong weer naar voren in de media, vanwege zijn verzet tegen de deelname van het CDA aan een regering met de PVV als gedoogpartner, waartegen hij zich uitsprak op een partijcongres. Vooral beriep hij zich op de vrijheid van godsdienst. Hij haalde ook zijn eigen ervaringen aan als commandant in Nederlands-Indië voor de oorlog met bemanningen waaronder ook veel moslims waren. Juist door het respect voor elkaars geloof heerste er harmonie op zijn schip, vertelde De Jong.

Ik vond dat historisch gezien een interessante redenering omdat in onze tijd het kolonialisme wordt gezien als het kwaad zelve, maar Piet de Jong zich juist erop beriep. En het klopt: religieuze tolerantie was een onderscheidend kenmerk van het Nederlandse kolonialisme. Ik heb wel eens gesprekken met Surinamers die trots zijn op de religieuze tolerantie in hun land en als ik dan zeg dat het een koloniale erfenis is kijken ze me altijd boos aan. Van het kolonialisme mag men alleen kwaad spreken.

Hoe het ook zij, laat ik het maar bekennen: ik stond destijds helemaal achter Piet de Jong. In 2012, toen het eerste Kabinet Rutte zwaar op de Ontwikkelingshulp wilde bezuinigen, dreigde Piet de Jong zijn CDA-lidmaatschap op te zeggen en ook dat vond ik een goede actie: ik schreef er een  lovende column over op de Surinaamse site StarNieuws: Het fatsoen van Piet de Jong

De lezer merkt het: ik zat toen nog als sociaal-liberaal min of meer in de politiek-correcte hoek. Pas in 2014 kwam voor mij de omslag, toen ik op video de rapper Appa had zien spreken bij een Palestina demo. Niet alleen de ophitsende, schreeuwende, zionisten voor honden uitmakende (dat is volgens mij dus gewoon antisemitisme) Appa stuitte me tegen de borst, maar ook de duizenden die hem aanvuurden op de pleinen van Den Haag en Rotterdam, Allahu Akbar brullend.

Ineens zag ik het nieuwe fascisme opdoemen, en dat was niet in het kamp van Wilders. Sindsdien denk ik anders over de PVV en Wilders en heb ik wat ik nog had aan politieke correctheid achter mij gelaten. Met dank aan Appa!

Met de wetenschap van vandaag en meer inzicht in de kwalijke kanten van de islam, zeker in de radicale stromingen (de Medina moslims, zoals Ayaan ze noemt) vraag ik me af of Piet de Jong toen hij opkwam vóór de vrijheid van godsdienst en tégen de PVV, niet te veel keek naar de situatie van Nederlands-Indië voor de oorlog en te weinig naar het nu, waar landen als Iran, Saoedi-Arabië, Qatar en ook Turkije een agressieve versie van de islam promoten en exporteren. De vraag is gerechtvaardigd in hoeverre we dat nog allemaal onder de vrijheid van godsdienst moeten scharen.

Deze overwegingen nemen niet weg dat Piet de Jong een bijzondere man was met een bijzondere geschiedenis. Een geschiedenis waarvoor we te weinig aandacht hebben, omdat we ons tegenwoordig de hele dag  druk maken over islam, EU en euro en wel eens vergeten waar we eigenlijk zelf vandaan komen.

Piet de Jong was uniek: een man die al in de jaren dertig in de koloniale tijd een leidinggevende functie had in Nederlands-Indië, vervolgens oorlogsheld werd als duikbootkapitein, in de progressieve jaren zestig premier van Nederland werd en die tot en met vorige week alle ontwikkelingen nog volgde met een grote levendigheid van geest. Hebben we wel genoeg naar hem geluisterd?

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Over Piet de Jong

  1. Prima blog weer van je. Enige kritiekpunt: loop niet met de ‘elite’ – in alle vormen – van de PVV en alleenheerser Geert Wilders weg.
    Waar haal je de energie vandaan om je hoge productie te doen? Zal wel met het nieuwe digitale tijdperk te maken hebben. Ik moest vroeger minstens een dag wachten voor publicaties. En toen ik nog jong was, waren die ook niet misselijk. Zie ook Delpher. Weet je natuurlijk al lang…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s