Laten we het in- door- en uitstroombeleid in Nederland eens vergelijken met een willekeurig bedrijf.

Instroom
Het instroombeleid van Nederland wordt grotendeels bepaald door juridische en bureaucratische factoren, zoals recht op familiehereniging of recht op asiel. Dat is vastgeklonken in allerlei EU- en VN verdragen, zodat Nederland met handen en voeten gebonden is. Daarnaast hebben mensen uit de EU, ook uit de armere landen, automatisch toegang tot onze arbeidsmarkt.

Er is weliswaar een uitzondering voor toelating van kenniswerkers, maar de inkomenseisen voor deze groep liggen dusdanig hoog dat maar weinig mensen erin slagen op die manier toegang te krijgen.

Zo is de merkwaardige situatie geschapen dat een hoog opgeleide kenniswerker uit bijvoorbeeld China of Suriname in de meeste gevallen afgewezen zal worden, terwijl allerlei jihad tokkies uit het Midden-Oosten vrijelijk toegelaten worden als ze maar voet weten te zetten op een Europees strand. En al wordt hun asielverzoek afgewezen, dan nog zijn ze vaak niet uitzetbaar. Bij de aanslagpleger zondagavond in Ansbach (Duitsland) was dat het geval.

Dit zou je kunnen vergelijken met een bedrijf dat een ieder die familielid is van het zittende personeel en tevens een ieder die zich met pech meldt op het parkeerterrein, automatisch een jaarcontract geeft. Als het jaarcontract niet verlengd wordt, blijven de betrokkenen vaak gewoon zitten in kantoor, magazijn of in de kantine.

Doorstroom
Het doorstroombeleid van Nederland is zwaar verwaarloosd. In de buitenwijken bevinden zich  naar verhouding veel allochtonen die vaak wel over talenten beschikken maar moeilijk aan de slag komen. Een deel van hen, vooral de jongeren, zit in een negatieve omgeving die hen aanzet tot crimineel gedrag of radicalisering.

De HR-afdeling van Nederland grijpt niet in. Ook is er een groep 45-plussers (zowel autochtonen als allochtonen) die als gevolg van crisis en globalisering buiten het arbeidsproces staan. Deze groep wordt veelal aan zijn lot overgelaten terwijl velen te maken hebben met ernstige schuldproblematiek. Intussen geeft de overheid gemiddeld 36.000 euro per jaar uit per nieuwe asielzoeker, een post van honderd miljoenen euro’s, op termijn miljarden.

Dit zou je kunnen vergelijken met een bedrijf dat het hele opleidingsbudget heeft gedoneerd aan de overheid, maar voor het eigen personeel een opleidingsstop heeft doorgevoerd.

Uitstroom
In een bedrijf is dit het minder leuke deel van het werk voor HR managers en directie. Van mensen die niet mee willen of kunnen komen moet je soms afscheid nemen. Ook kunnen marktomstandigheden soms aanleiding geven tot inkrimping. In Nederland loopt het uitstroombeleid  volledig spaak.

Betrouwbare cijfers zijn moeilijk te vinden omdat een deel van de uitgeprocedeerden in de illegaliteit verdwijnen. Wat we wel weten is dat Nederland een heel hoog toekenningspercentage heeft bij asielverzoeken en dat een groot deel van de afgewezenen niet uitgezet kan worden. Zie de beroemde bed-bad&-brood discussie.

Dit zou je kunnen vergelijken met een bedrijf dat op de eerste plaats mensen niet aanneemt op talenten en competenties, maar op basis van familieverwantschap of de mate van elders gestrand zijn (zie onder Instroom). En van degenen waarvan toch afscheid wordt genomen, blijft een groot deel gewoon zitten. Verder houdt dit denkbeeldige bedrijf geen rekening met marktomstandigheden: bij een conjuncturele dip worden juist extra mensen binnengehaald, waarvan het meerendeel niet gekwalificeerd is.

Een niet onbelangrijke factor in dit geheel is de factor bureaucratie. De regels zijn ingewikkeld en tegenstrijdig. Ambtenaren zijn voor de toepassing verantwoordelijk. Zo kan het gebeuren dat kinderen die ooit toegelaten werden als asielzoekers en het hier uitstekend doen (onderwijs, werk, aangepast zijn) soms uitgewezen worden omdat ze niet helemaal voldoen aan de regeltjes van de zoveelste pardonregeling, terwijl er tegelijkertijd een bak ellende wordt binnengehaald door de open grenzen.

Conclusie: het in- door- en uitstroom beleid van Nederland moet grondig herzien worden. Met name ons immigratie- en toelatingsbeleid is voor mensen met gezond verstand al heel lang niet meer te volgen. Als Nederland een bedrijf was, zou het op basis van het beleid dat in de afgelopen 40 jaar gevoerd is al lang failliet zijn.

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Instroom, doorstroom en uitstroom in Nederland

  1. Heldere analyse! Ik zal wel weer door links ten onrechte als rechts worden bestempeld maar EU- en NL-beleid heeft verandering nodig. Helaas moeten we minder menselijk worden voor onze eigen opgebouwde welvaart. Dat nieuwe beleid gaat jaren kosten. Maar als dat is doorgedrongen in Afrika, Midden-Oosten en in sommige landen in Azië zal het met de onbeheersbare (economische) vluchtelingenstroom ook wel loslopen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s