Dit blog is een reactie op een erg interessant blog vandaag van Rutger van den Noort, getiteld:  Welke landen heeft Nederland economisch nodig na het potentieel uiteenvallen van de EU ?

In dit blog doet Rutger een gedegen analyse van de belangrijkste economische relaties van Nederland nu en in de toekomst, constateert dat de huidige EU/eurozone waarschijnlijk onhoudbaar is en komt uiteindelijk terecht bij een noordelijke unie (eventueel aangevuld met het VK, IJsland, Noorwegen en Zwitserland), die zowel politiek en economisch als monetair beter stand zou houden dan het huidige EU en euro misbaksel. Daarnaast zou een dergelijke unie ook welvaartsverhogend werken.

Nadelen Neuro – Zeuro model
Nadelen van een dergelijke opsplitsing van de EU in Noord en Zuid (en vermoedelijk ook in Oost) met ieder een gemeenschappelijke munt zijn er ook. Die nadelen zijn zowel geopolitiek als financieel. Om met het laatste te beginnen:  een dergelijke boedelscheiding zou door de al ontstane financiële vervlechting wel eens een dure grap kunnen worden. Hoogleraar financiële economie Prof. Sylvester Eijffinger becijferde die schade eerder op 10.000 miljard euro. Misschien overdreven, maar toch.

Los van de financiële schade en het grote risico op kapitaalvlucht vanuit het Zuiden naar het (economisch sterkere) Noorden dreigt er in zo’n geval ook politieke instabiliteit. Zuid-Europa zal zich verraden voelen, zeker als Frankrijk zich (zoals Rutger voorstelt) aansluit bij de noordelijke club.

Een eenmaal instabiel en rancuneus geworden Zuid-Europa, dat overigens toch al zwaar aan het radicaliseren is als gevolg van de jarenlange eurocrisis en de massawerkloosheid aldaar, zou een prooi kunnen worden van buitenlandse machten zoals Rusland of staten in het Midden-Oosten. Een onwenselijke situatie, lijkt mij.

Alternatieven
Mijn voorkeur zou daarom zijn om zowel de EU als de eurozone in eerste instantie bijeen te houden maar deze vergaand te flexibiliseren, zowel monetair als politiek. Wat betreft het monetaire aspect zou ik dan kiezen voor één van de drie beste (hoogst scorende) opties in de euro solution matrix van Drs. Harry Geels, te weten:

  1. The Matheo Solution (TMS)
  2. Parallelle munten invoeren naast de euro
  3. Een terugkeer naar nationale munten, maar deze bijeen houden in een bepaalde bandbreedte via een nieuw EMS

Het voordeel van deze monetaire oplossingen is dat er hetzij een gemeenschappelijke munt blijft (1, 2) hetzij in ieder geval een gemeenschappelijk monetair stelsel (3), maar in alle gevallen wel weer landspecifiek monetair beleid komt (wisselkoersaanpassingen en rente).

Het nadeel van een noordelijke eenheidsmunt is immers (los van de financiële schade zoals beschreven door prof. Eijffinger) dat deze landen nog steeds geen OCA vormen (Optimum Currency Area) hoewel wel meer dan de huidige eurozone. Zo kan Nederland door de grote hypotheekschuld een andere rentebehoefte hebben dan Duitsland. Of kan Finland door een recessie een andere wisselkoers nodig hebben dan Duitsland en Nederland, om maar eens iets te noemen.

Politiek gezien zou ik zo’n nieuwe Europese samenwerking dan zo flexibel mogelijk maken. Het aantal zaken dat de 28 EU-landen echt samen doen zou beperkt moeten worden tot de interne markt, buitengrens bewaken (maar dan écht), internationale terreurbestrijding en zo nog wat zaken. Maar bijvoorbeeld het aangaan van handelsakkoorden is een veel te complexe zaak om goed af te stemmen met 28 landen en bovendien democratisch gezien ondoenlijk. Tegen de tijd dat regering en parlement van  lidstaat nummer 28 het ermee eens zijn, zit er bij nummer 1 alweer een andere regering.

Het lijkt mij daarom helemaal niet bezwaarlijk dat in een EU van 28 landen er kleinere sub-blokken gevormd worden van landen met op elkaar lijkende economieën, die dan samen handelsakkoorden kunnen sluiten. Zij kunnen dan aansluiten bij hun eigen handelspartners zoals beschreven en uitgewerkt door Rutger. Vrijheid, blijheid.

Dit als schets van hoe ik het zelf zie. In ieder geval ben ik altijd blij met iedere inhoudelijke bijdrage aan het euro debat, zeker als dat ook goed onderbouwd is zoals het stuk van Rutger. Zelf pretendeer ik zeker niet de waarheid in pacht te hebben!

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Mijn ideale EU (of hoe we de Europese samenwerking ook noemen)

  1. Ik denk dat je op het goede spoor zit. Ik zou willen dat landen ( en de centrale bank in Frankfurt) wat makkelijker kunnen beslissen uit de euro te stappen. En vooral ook uit de euro te ZETTEN als zij niet onder de 3% van het begrotingstekort blijven. Enige verevening van eurolanden is te billijken, maar het moet niet grote overdracht van inkomens tussen landen worden. Dan zijn er nog vele andere voorwaarden die aangescherpt kunnen worden. Ik vrees dat het nog jaren kan duren voordat dit beleid (van de eurogroep) vorm kan krijgen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s