Wie regelmatig mijn blogs leest weet dat ik uiterst kritisch sta tegenover het huidige beleid van massa-immigratie  en gebrekkige integratie op basis van vigerend asielrecht en recht op familiehereniging, zoals de EU en ook de meeste EU lidstaten op nationaal niveau dat nog steeds toepassen. Alleen in Oost-Europa zijn ze een duidelijk andere weg ingeslagen.

Ook moet ik weinig hebben van islamisme (de politieke islam) en vind ik het hoog tijd  voor een kritisch en grondig debat over de islam zelf en de de rol daarvan (if any) in onze westerse samenleving. Regelmatig besteed ik aandacht in mijn blogs of tweets aan  islam-kritische denkers zoals Ayaan Hirsi Ali, Afshin Ellian of recentelijk nog Wim van Rooy met het (gelukkig) veelbesproken boek Waarover men niet spreekt.

Tegelijkertijd probeer ik altijd een onderscheid te maken tussen het publieke of politieke debat en hoe wij als individuen met elkaar omgaan in de samenleving. Ik merk dat dit steeds lastiger wordt; de samenleving is zwaar gepolariseerd.

Zoals Ayaan Hirsi Ali aangaf in een interview met het blad Israel Hayom in 2014 heeft de volstrekte naïviteit van de westerse elite tegenover de islam (de elite blijft volhouden dat de terreur komt van een paar stoute jongens die slecht behandeld worden) tot gevolg dat de zaak bij ons volledig uit het lood is geslagen.

De heersende elite gaat maar door met het beleid van massale immigratie (vorig jaar ruim 90.000 asielzoekers in Nederland waarvan een groot deel is toegelaten, familiehereniging volgt nog) zonder individuele toetsing op inpasbaarheid in een westerse samenleving en zonder duidelijk integratie – of assimilatieconcept.

Ook al roepen Rutte en Samsom dat de integratie van immigranten inmiddels geweldig geregeld is, wij weten wel beter. Er zijn bureaucratische inburgeringscursussen maar het niet behalen van het examen blijkt nauwelijks consequenties te hebben. Bovendien geloof ik niet zo in dit inburgeringsbeleid. Echt werk is een veel betere inburgering maar dan moet je mensen toelaten die daarop kans hebben. En dan is er nog het punt dat we zelf 600.000 geregistreerde werklozen hebben en waarschijnlijk nog veel meer.

Ayaan wees erop in het interview dat door dit faalbeleid in West-Europa niet één, maar twee soorten extremisme ontstaan: islamitisch extremisme aan de ene kant, extreem-rechts / fascistoïde extremisme aan de ene kant. Zie hier het betreffende fragment (ik heb het al vaker geciteerd in blogs en tweets) uit 2014.

Ayaan

Nu denk ik dat je altijd voorzichtig moet zijn met het opplakken van etiketten als extreem-rechts of fascistisch. Voor mij is bijvoorbeeld het Front National met de huidige leiding (Marine Le Pen, Florian Philippot) wel een nationale maar geen extreem-rechtse partij, dat neemt niet weg dat dergelijk figuren wel in de entourage kunnen zitten van die partij of dat het op enig moment zou kunnen ontsporen.

Je moet dus, vind ik, kritisch blijven maar ook onbevooroordeeld zowel tegenover politieke bewegingen als tegenover mensen. In deze tijd waarbij je via twitter en andere kanalen constant gebombardeerd wordt met allerlei informatie die vaak niet of niet helemaal betrouwbaar blijkt te zijn is dat geen eenvoudige taak.

Mijn leidraad is daarom: niet doorslaan in extremisme, mensen blijven benaderen als individu, maar ook niet terugvallen in het soort naïeve idealisme dat Nederland kenmerkte vanaf de jaren zestig en zeventig tot ver in de jaren negentig en dat een groot deel van de bevolking en de politieke klasse nog steeds in zijn greep heeft. Want laten we wel wezen: als je de Jesse Klavers, de Alexander Pechtolds of de Diederik Samsoms van deze wereld over immigratie of integratie hoort spreken waan je je nog steeds in de jaren zeventig.

Van dat naïeve idealisme heb ik inmiddels wel afscheid genomen, maar ik wil niet in het andere uiterste vervallen. In een samenleving die steeds meer geteisterd wordt door geweld en terreur en waar regeringen blind zijn voor kritiek vanuit de samenleving is dat geen gemakkelijke opgave. En waarschijnlijk zal het eerst nog veel erger worden voordat het ooit weer beter wordt.

Toch mogen we nooit vergeten, waar we zelf voor staan.

Advertenties

Een gedachte over “Twee soorten extremisme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s