Alsof de duvel ermee speelde: juist op de dag dat Merkel, Timmermans en Tusk een lintje door kwamen knippen in een opgeleukt vluchtelingenkamp in Turkije – waar zij en de verzamelde pers met geen enkele vluchteling mochten praten – werd Metro-columniste Ebru Umar in Turkije gearresteerd en afgevoerd, waarschijnlijk vanwege Erdoğan-kritische tweets of columns.

Mij tweet daarover is inmiddels meer dan 200 keer gedeeld:

Ebru.png
Waar komt die tegenover Erdoğan en zijn vrijheidsonderdrukkende regime wegkijkende, onderdanige, slappe houding van zowel EU als nationale leiders als Merkel en Rutte vandaan? Het antwoord is heel eenvoudig: hypocrisie.

Een man met kennis van zaken zoals de ontwikkelingseconoom en Oxford-professor Paul Collier – bepaald geen bekrompen nationalist, Collier pleit voor ruimhartige hulp aan de 1 miljard allerarmsten van deze planeet – roept al jaren dat het huidige EU/VN asielsysteem, dat er op neerkomt dat een ieder die een EU strand weet te bereiken “recht” heeft op een jarenlange asielprocedure, totale waanzin is.

Waanzin, die op termijn  niet alleen de EU in de afgrond drijft maar ook ondermijnend werkt op het Midden-Oosten en Afrika, waar de middenklasse in feite constant in verleiding wordt gebracht om de benen te nemen.

Collier, die ook alternatieven heeft uitgewerkt, zegt over het huidige asielsysteem (het VN Vluchtelingenverdrag, de bekrachtiging daarvan door de EU in allerlei verdragen en het operationeel afdwingen daarvan door NGO’s):

This legal structure is not just foolish, it is deeply immoral.

En professor Collier zegt over de politieke, artistieke, wetenschappelijke en media elite die deze opvattingen maar blijven rondtetteren (kijk maar eens een avondje naar Pauw of Nieuwsuur):

It is an intellectually lazy feel-good policy for the bien‑pensant.

Het is duidelijk: Europa zit te wachten op een krachtig, visionair leiderschap dat de waanzin van het huidige asielsysteem ter discussie durft te stellen, opvang in de regio en economisch perspectief voor vluchtelingen beter regelt en een einde weet te maken aan de eindeloze reeks conflicten in het Midden-Oosten op de manier zoals de Amerikaanse diplomaat Richard Holbrooke  dat ooit deed in het voormalige Joegoslavië.

Er is dus meer dan ooit behoefte aan leiderschap. Welnu, je kunt er met een vergrootglas naar zoeken, maar leiderschap zul je in de EU niet vinden, niet onder de nationale leiders die als blinde kippen achter moederkip Angela Merkel aanhuppelen en nog minder onder de EU paladijnen Juncker, Tusk, Timmerfrans en de liefhebster van de politieke islam Federica Mogherini.

En dus werkten Angela Merkel en haar staf in de Berlijnse kanselarij vanaf september 2015 in het diepste geheim haar deal uit met Erdoğan: de Turken moesten de vluchtelingenstroom afremmen zodat de EU-leiders hun handen in onschuld konden wassen en het asielsysteem niet ter discussie gesteld hoefde te worden.

Terwijl ik hoop dat Ebru Umar snel wordt vrijgelaten (update: inmiddels is zij niet meer in hechtenis, maar moet voorlopig in Turkije blijven) weet ik op deze kille zondag niet waar ik me het meest aan moet storen: het onderdrukkende regime van de dictatoriale macho Erdoğan, het deel Turkse Nederlanders (tot aan de derde en vierde generatie toe!) dat staat te juichen bij de arrestatie van Ebru Umar, het lafhartige zwijgen van de politieke partijen D66, GroenLinks en Denk, of de hypocrisie van Merkel, haar bedrijfspoedel Rutte en de paladijnen in Brussel.

Het is misschien allemaal even droevig.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s