Wat een opwinding gisteren in het parlement en in het Nee-kamp, inmiddels omgedoopt tot  het #Nee=Nee kamp, tijdens het debat over de uitslag van het referendum.

Premier Rutte manoeuvreerde handig en wil tijd rekken, de oppositie eiste het intrekken van de betreffende wet op basis van Artikel 11 van de referendumwet.

Toen ik het gisteravond las leek het mij dat Artikel 11 niet helemaal strookt met andere artikelen van het verdrag, maar ik ben geen jurist dus ik had het misschien verkeerd gelezen of geïnterpreteerd.

Nu lijkt me wel helder dat volgens Artikel 11 de regering na een negatief uitgevallen referendum de betreffende wet ofwel moet intrekken, ofwel bevestigen. Het is een raadgevend referendum en niet bindend dus de regering heeft de vrijheid van keuze. De regering moet wel zo snel mogelijk beslissen wat ze doen, zegt de wet.

Over dat zo snel mogelijk ontstond weer een apart debat want de regering vindt dat bij een complexe zaak als deze wel een paar maanden tijd mag  worden genomen, wat volgens hen nog steeds binnen de definitie van zo snel mogelijk valt.

Daarover kun je twisten, maar het is duidelijk waar Rutte op aanstuurt: Nederland gaat ratificatie van het verdrag niet tegenhouden, maar wil wel een uitzonderingspositie innemen cq. een aantal voorbehouden op laten nemen in de tekst, waarna de regering het Associatieakkoord alsnog kan ratificeren. Daarvoor bestaat geen enkele wettelijke belemmering, hooguit een politieke: het referendum is immers raadgevend.

Over wat er precies in de uitzonderingsclausule moet komen te staan wil Rutte graag in conclaaf met het Nee-kamp, maar die weigeren dat categorisch want #Nee=Nee en Nijman, Roos en Baudet (nadat hij aanvankelijk iets anders leek te zeggen) willen hun handen kennelijk niet vuil maken aan compromispolitiek, want dan zullen ze aan status verliezen bij hun achterban.

Ik kan dat ergens wel begrijpen, maar wie ooit werkelijk heeft geloofd dat Rutte een al in werking zijnd en door 28 landen bekrachtigd Associatieverdrag helemaal onderuit zou schoffelen op basis van een raadgevend referendum  bij ons en dat ook nog op het moment dat Nederland roulerend voorzitter is van de EU, leeft volgens mij niet in de politieke realiteit. Dat laatste kan natuurlijk een keuze zijn, maar je moet wel oppassen met welke illusies je jouw achterban voedt.

Afijn, ik sta op dit moment redelijk alleen met mijn standpunt binnen het Nee-kamp maar ik vind nog steeds en zoals ik gisteren ook schreef dat vertegenwoordigers van het Nee-kamp best in conclaaf kunnen gaan met de regering over wat er in zo’n uitzonderingsclausule kan staan. Je uiteindelijke instemming daarmee kan je dan laten afhangen van een internetpeiling onder jouw achterban (dat geldt ook voor de politieke partijen in het Nee-kamp). Dat lijkt me nou een mooie vorm van directe democratie: democratie 2.0

Maar de stemming is momenteel zo in Nederland dat praten over een compromis je al bij voorbaat verdacht maakt. We zijn een low trust society geworden, om met Fukuyama te spreken. In zo’n maatschappij is het veiliger om langs de zijlijn te blijven roeptoeteren. Dan kun je blijven zeggen dat je gelijk hebt, ook al krijg je het niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s