Een klinkende en historische overwinning voor het Nee-kamp bij het referendum over het Associatieverdrag EU-Oekraïne! De opkomstdrempel van 30% werd met ca. 32% ruim gepasseerd en het Nee-kamp versloeg met 61% van de stemmen het Ja-kamp dat slechts 38% haalde.

Op de eerste plaats mijn welgemeende felicitaties voor de initiatiefnemers Burgercomité-EU en het vrijwilligersplatform van #GeenPeil, voor Thierry Baudet en de mensen van het Forum voor Democratie en voor de steunende politieke partijen met name PVV, SP, VNL en PvdD. Het waren toch vooral de rebelse jongens en meiden van het leger des Peils die met hulp van het internet en hun niet aflatende inzet dit succes behaald hebben!

Zelf zat ik, nadat ik wel mede ondertekenaar was bij de aanvraag voor het referendum, lang in het kamp van de thuisblijvers. Ik zag weliswaar meer na- dan voordelen bij het Associatieverdrag maar wat me vooral dwarszat was dat er hoop (of illusie) was gewekt bij de bevolking van Oekraïne en ik vond (en vind!) dat we hen niet zo maar in de steek kunnen laten.

Op het laatste moment ging ik toch van het kamp van de thuisblijvers naar de tegenstemmers vooral vanwege de argumentatie van prof. Arjo Klamer die erop wees dat het Associatieverdrag Oekraïne zal dwingen op basis van Artikel 343 om een EU-style neoliberaal bezuinigingsbeleid te voeren, waardoor nu al vaststaat dat het land financieel net zo hulpbehoevend zal worden als bijv. Griekenland, ook al zitten ze (nog) niet in de EU en ook niet in de eurozone.

12973330_1116798848372788_8577587396872480649_o
Voor het stemkantoor in Hoogvliet

Redenen genoeg dus om tegen te stemmen en dat was dan ook wat ik gisterochtend deed hier in Hoogvliet net als mijn ega. De opkomst bij ons in Rotterdam die er eerst goed uitzag, viel uiteindelijk tegen (ca. 24%). Gelukkig compenseerde de rest van het land.

 

De gevolgen van de overwinning van #GeenPeil
Wat zijn nu precies de gevolgen van de klinkende overwinning van het Nee-kamp?  Wat betreft het Associatieverdrag zelf heb ik niet zo heel veel illusies, want we weten inmiddels hoe onze EU- en nationale elites reilen en zeilen.

Er zal een hoop gepraat worden (premier Rutte kondigde dat gisteravond al aan) en er zal een leger juristen ingezet worden in Den Haag en in Brussel. Uiteindelijk gaat het hele verdrag gewoon door, met een apart papiertje voor Nederland met wat voorbehouden.

Als Nederland een voorbehoud zou kunnen maken dat ons parlement toestemming moet verlenen voor elke cent die naar Oekraïne gaat zou dat misschien op termijn nog een belangrijk punt kunnen zijn.

verhofstadt_van_baalen
Van Baalen en Verhofstadt op het Maidan-plein

Zelf ben ik niet zo bezorgd over een snelle toetreding van Oekraïne tot de EU maar wel dat het land een gigantische bodemloze put zal blijken te zijn van waaruit constant om financiële steun gevraagd zal worden.

Iets dat de heren Verhofstadt en Van Baalen natuurlijk hadden moeten voorzien toen ze ongevraagd maar wel namens de hele EU hun ruimhartige beloftes deden op het Maidan-plein, twee jaar geleden.

Oekraïne is niet alleen het corruptste land van Europa, maar ook al 70 jaar economisch, cultureel en sociaal volledig verknoopt met Rusland (voorheen de Sovjet-Unie).

Hoe kostbaar en ingrijpend het is om zo’n land om te turnen tot een Europees gerichte economie hebben we gezien in Oost-Duitsland na de Duitse Hereniging. De totale kosten daarvoor bedragen inmiddels ca. 2000 (!) miljard euro, jaarlijks gaat er nog steeds zo’n 170 miljard euro van West- naar Oost-Duitsland (permanente transferunie) en vier miljoen voormalige Oost-Duitsers verloren hun baan in het turnaround proces. De bitterheid in het voormalige Oost-Duitse deel van Duitsland is dan ook nog steeds groot.

De grote vraag is dan ook waarom de EU midden in de eurocrisis met alle financiële en sociale ellende van dien, zich in een dergelijk megalomaan project gestort heeft in plaats van te werken aan een akkoord met Rusland waarbij Oekraïne zaken kan doen met zowel het Oosten als het Westen en verder zelf (met enige steun) orde op zaken stelt wat betreft de corruptie. Misschien is ook dat een belangrijke bijdrage van dit referendum: deze vraag is nu indirect  gesteld door de Nederlandse bevolking en de bestuurlijke elite zal er een antwoord op moeten verzinnen. We benne  benieuwd!

Verder zal de uitslag een steuntje in de rug zijn voor de eurosceptische krachten niet alleen in Nederland maar  in heel Europa, om te beginnen voor Nigel Farage bij het Britse In/Out referendum in juni, wat Farage zelf ook zei tijdens zijn toespraak in Nederland bij VNL:  het Nederlandse referendum is het voorafje, het Engelse referendum is de hoofdmaaltijd. Ook Marine Le Pen van het Franse Front National was zeer in haar nopjes met de uitslag.
Marine ref

 

Gevolgen voor de Nederlandse politiek
Er zou nog wel eens een indirect gevolg kunnen zijn van het referendum succes voor de Nederlandse binnenlandse politiek. Hoewel de anti-establishment partijen PVV en SP niet hand aan hand campagne hebben gevoerd is wel gebleken dat ze succes kunnen hebben bij een gezamenlijke strijd. Ook viel op dat Roemer meer nationale accenten legde dan voorheen.

Zal de SP, zeker nu ze bevrijd zijn van een mogelijk policor leiderschap van Sharon Gesthuizen (die wat mij betreft volledig inwisselbaar is met iemand als Jesse Klaver van GroenLinks) zich nu gaan ontpoppen tot de linkse immigratierealistische partij waar we al zo lang op zitten te wachten (en die de partij vroeger al was)?

De Engelse Oxford-professor (ontwikkelingseconoom)  Paul Collier die ik vaker heb aangehaald vanwege zijn heldere voorstellen  voor de aanpak van de vluchtelingencrisis (vol inzetten op opvang en economisch perspectief in de regio, maar geen asielzoekers meer toelaten in de EU) schreef in 2014 een zeer interessant opinieartikel in The Guardian, Now is the time to slow down immigration,  waarin hij betoogt dat om allerlei redenen een soort pauze van de massa-immigratie nodig is, zowel voor behoud van sociale cohesie in Europa als om onze verzorgingsstaat overeind te houden. Het voorkomen van nog meer terreurdreiging dan we al hebben zou je daar nu aan kunnen toevoegen.

Collier betoogt dat deze beleidswijziging paradoxaal genoeg alleen  van links kan komen, net zoals het ooit de rechtse Nixon was die de poort naar het communistische China opende. Als de SP de moed zou hebben deze weg te gaan en zonder de linkse, sociale uitgangspunten te verloochenen een immigratierealistische partij wordt met het Nederlandse belang voor ogen, dan voorzie ik dat een coalitie PVV-VVD-SP (eventueel aangevuld met VNL en/of PvdD) in 2017 – of eerder bij een val van het kabinet Rutte – ineens een realistische optie zal blijken.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s