Na een aantal islamkritische blogs geschreven te hebben waar ik nog steeds helemaal achter sta, bedacht ik gisteravond toen ik bij talkshow Pauw keek naar het debat tussen advocaat Peter Plasman en twee ex-geradicaliseerde moslims, hoe belangrijk het is dat we onderscheid blijven maken, dus nooit mensen over één kam scheren: moslim of niet-moslim, links of rechts, progressief of conservatief.

Het interessante aan dit debatje was dat toen Plasman weer op de bekende progressieve mensenrechtentour ging en de volledige ondergang van onze westerse rechtsstaat voorspelde als de overheid de euvele moed zou hebben terugkerende IS-strijders preventief vast te zetten, de twee ex-geradicaliseerden waaronder de bekende Dennis Abdelkarim Honing daarop heel evenwichtig maar toch vastbesloten reageerden.

Mensen die de afgelopen jaren bewust zijn afgereisd naar Syrië om daar te strijden aan de kant van de islamo-nazistische beweging IS zijn per definitie gevaarlijk, betoogden ze, niet alleen daar maar ook bij ons, ook als Justitie niet precies weet wat ze daar uitgespookt hebben.

mensen2
Dennis Abdelkarim Honing bij Pauw

Dat soort levensgevaarlijke gasten moet je dus gewoon vastzetten en dan de zaak op je gemak, maar grondig uitzoeken.

Honing had zich goed voorbereid en wees op een aantal westerse landen waar dat ook al gebeurt (preventieve detentie). Beide jongemannen waren evenwichtig want ze waarschuwden ook voor blinde repressie: natuurlijk moeten mensen die weer op het rechte pad terecht willen komen daarin begeleid worden en een kans krijgen, tenzij ze strafrechtelijk fout zitten bijvoorbeeld doordat ze gemoord of verkracht hebben.

Overigens, als we de definitie van meevechten in een vijandige krijgsdienst wat oprekken zijn ze volgens mij sowieso strafbaar en kan hen ook de nationaliteit worden ontnomen, maar dat terzijde. Ik ben er in ieder geval voor om organisaties als IS onder die definitie te laten vallen.

In dit geval gaat het mij meer om het principe dat mensenrechtentoeteraar Plasman het een prima idee vond om ex-IS strijders vrij rond te laten lopen want och en wee en anders de rechtsstaat, terwijl de twee ex-geradicaliseerden (en volgens mij nog steeds moslims) daar veel meer een realistische en ook menselijke kijk op hadden.

Honing voegde daar nog aan toe dat het wel degelijk belangrijk is om een kritisch debat te voeren over de islam zelf en niet alleen over het jihadisme, omdat ook in de traditionele islam nu eenmaal vele gewelddadige uitwassen zitten. Hear, hear, dachten velen, waaronder ik. Dennis Honing zei zo maar aan tafel bij Jeroen Pauw wat Obama, Merkel, Cameron en Rutte nooit durven te zeggen.

Zo zie je maar weer. You can’t always judge a book by it’s cover.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s