Net als miljoenen Nederlanders en Belgen ga ook ik weer aan de slag, de dag na de verschrikkelijke aanslagen in Brussel.

Net als bij miljoenen anderen, gaan ook mijn gedachten willekeurig terug naar al die andere morning afters: de dag na 9/11, de dag na Madrid, de dag na Londen, de dag na CharlieHebdo, de dag na Parijs, de dag na Ankara (3x geloof ik), de dag na San Bernardino en nu de dag na Brussel.

De opsomming is verre van compleet, natuurlijk.

Net als miljoenen anderen, zie ik ook op het Nieuws weer de bekende beelden voorbij komen: de lieflijke hashtags #JeSuisBruxelles, de zingende en knuffelende Brusselaars in de straten, de Nederlandse gemeentelijke gebouwen in de Belgische vlag gehuld door een lichtshow, de artiesten die in Brussel hun gevoelens uiten met stoepkrijt, de bezwerende woorden van politici op TV: onze vrije en open samenleving zal overwinnen.

Ik twitterde er dit over vanochtend:
klaar

Het zal wel de gewenning zijn, maar het maakt geen indruk meer op mij. Het is misschien een banale vergelijking, maar bij een tweede Elfstedentocht kort na een andere, begint het 24 uur per etmaal door ronkende mediacircuit je ook al snel te vervelen.

En dus heb ik, net als miljoenen anderen, vanochtend mijn koffie gezet, mijn computer ingeschakeld en ga maar gewoon aan de slag. Om de zinnen wat te verzetten.

Behalve degenen die gisteren hun leven verloren. Die gaan nooit meer aan de slag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s