Toen ik vanmiddag deze interessante reconstructie las van een team topjournalisten van Die Welt over de EU Vluchtelingentop van begin vorige week, vielen ineens heel wat  stukken van de puzzel op hun plaats.

Een aantal zaken op die top had ik net als velen geobserveerd: de nors kijkende Franse president Hollande, de constant om Angela Merkel heen drentelende Mark Rutte en de triomfantelijke Turkse premier Davutoğlu. Helemaal precies kon ik het niet duiden, maar na lezing van de reconstructie van Die Welt wordt het beeld veel minder diffuus.

Volgens het team van Die Welt, een liberale kwaliteitskrant, was het zogenaamd verrassende plan dat de Turkse premier vorige week zondagavond voorlegde aan Merkel en Rutte (extra financiële steun + visumvrij reizen Turken in ruil voor terugnemen alle illegale asielzoekers, waarvoor dan weer legale asielzoekers terug worden genomen) al maandenlang in wording en is dit plan niet ontsproten aan het brein van de Turken en zelfs niet van de EU-top (Juncker voelde zich vorige week zwaar gepasseerd) maar geboren in het hoofd van niemand minder dan Angela Merkel zelf.

Al vanaf september vorig jaar zou Merkel deze kant op zijn gegaan nadat het duidelijk was dat de Franse president Hollande – beducht voor slechte peilingen in eigen land en de rijzende ster van Marine Le Pen – geweigerd had om mee te werken aan de asielzoeker quota/herverdelingsplannen van Merkel.

Daarmee was de liefde van Angela voor François in één keer bekoeld en ging zij op zoek naar een andere minnaar om haar plan voor de omvolking van Europa te voltooien: niemand minder dan Recep Erdoğan. Koortsachtig is de afgelopen maanden overlegd tussen Turkse en Duitse topdiplomaten, waarbij Erdoğan met genoegen geconstateerd zal hebben dat bondskanselier Merkel boog voor bijna al zijn eisen.

De triomfantelijke missie naar Turkije van Frans Timmermans in november was slechts een onbeduidende entracte in een toneelstuk dat door Merkel en Erdoğan werd geschreven. De laatste puntjes moesten nog op de i worden gezet bij het diner vorige week zondagavond voor de Vluchtelingentop tussen Merkel, Tusk en Davutoğlu. Om de schijn van een onderonsje te vermijden was ook Mark Rutte, immers roulerend EU-voorzitter, daarvoor uitgenodigd.

Geopolitieke consequenties
De geopolitieke consequenties van het scenario zoals dit door Die Welt wordt omschreven zijn enorm groot. Op de eerste plaats is de traditionele as Berlijn-Parijs, die al 70 jaar de essentie is van de Europese samenwerking, eigendunkelijk door de machtsdronken Angela Merkel ingeruild voor de as Berlijn-Istanboel. De Fransen zijn vernederd en de geschiedenis leert dat daarvoor een rekening zal volgen. Alleen weten we nog niet welke.

Een tweede consequentie is dat Turkije zich almachtig kan wanen door deze deal met de EU en de afhankelijkheid van Merkel, die zelf geen impopulaire maatregelen wil treffen zoals een betere bescherming van de grenzen – daar is zij een veel te zwak leider voor. Een ander gevolg als dit allemaal doorgaat is volgens mij een nóg snellere islamisering van West-Europa, dat zich volkomen afhankelijk maakt van de grillen van Turkije. Door het visumvrij reizen zal er een stroom Turkse migranten komen, naast de immense stroom asielzoekers met een islamitische achtergrond.

Nu zullen voorstanders van de deal EU-Turkije misschien zeggen dat de vluchtelingenstroom op zal drogen als alle illegale asielzoekers consequent worden teruggestuurd. Als die stroom illegale bootvluchtelingen opdroogt – de levensgevaarlijke tocht heeft dan immers geen zin meer – zal de EU in ruil minder asielzoekers langs de legale weg moeten opnemen, zo luidt hun verwachting.

Het stuk van Die Welt maakt aan die illusie snel een einde. Hoge Turkse diplomaten zetten nu al zware druk opdat de EU via een luchtbrug of andere middelen grote hoeveelheden “legale” asielzoekers opneemt. Deze druk zal in de toekomst alleen maar toenemen en als de EU niet buigt… zet Erdoğan de sluizen simpelweg weer open.

Kennelijk voelden veel nationale leiders vorige week nattigheid, want de afronding van de EU Vluchtelingentop zal pas deze week op 17 en 18 maart plaatsvinden. Zijn we op weg naar een Duits-Turks gedomineerd Europa, of zal de Franse president Hollande een spaak in het wiel weten te steken? Het staatsbezoek van de Nederlandse koning is hem in dat opzicht misschien niet slecht uitgekomen, als manier om achter de schermen wat invloed uit te oefenen op Mark Rutte. Of zal Rutte zich deze week weer laten gebruiken als bedrijfspoedel door Merkel? Eind deze week weten we meer.

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Deal EU-Turkije: een geopolitieke aardverschuiving

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s